Blanck Mass – World Eater – 2017

8

.

یزدان محمدجانی: بلنک مس، پروژه الکترونیک و انفرادی بنجامین جان پاور بریتانیایی است. بنجامین پاور یکی از دو راس اصلی پروژه الکترونیک تجربی تحسین شده Fuck Buttons است. پروژه ای برخاسته از بریستول انگلستان. همان منظقه ای که مسیو اتک و پورتیزهد را به موسیقی دنیا معرفی کرده است. بلنک مس، اولین آلبوم خود را، Blanck Mass، سال 2011 و از طریق ریکورد لیبل گروه موگوای، منتشر کرد. آلبوم نظر اکثر منتقدین را به خود جلب کرد. بلنک مس دومین آلبوم خود را چهار سال بعد منتشر کرد. این آلبوم Dumb Flesh نام داشت و نمره های بالاتری به نسبت آلبوم اول دریافت کرد. منتقدان آلبوم اول را تحسین کردند و آن را تجربه گرایی پاور و حرکت وی در مرزهای جدید و ناشناخته خواندند. اما آلبوم دوم منتقدان را وادار کرد تا پا را فراتر نهاده و آن را فضایی، تجربه ای منحصر به فرد، سرخوش کننده و آرامش بخش بخوانند. سومین و جدیدترین آلبوم این پروژه، World Eater نام دارد و سوم مارچ 2017 منتشر شد.

.

پس از تجربه متوالی دو آلبوم استودیویی این پروژه به راحتی می توان متوجه شد که پاور از امبینت/دِرُن غالب و پراگرسیو الکترونیک زمینه، به سمت معجون الکترو اینداستریال، تکنو و نویز حرکت کرده است. بنابراین تغییرات در مضمون از فضایی اتمسفریک و متراکم به به فضایی تاریک، نویزی، مضطرب و ریتمیک قابل تشخیص است. در جدیدترین خروجی این پروژه تک نفره دوست داشتنی، الکترو/پست اینداستریال متن را می سازد و با المان های آی دی ام (موسیقی رقصی هوشمندانه)، یو کی بیس، گلیچ و نویز آرایش می شود. اما مضمون! مضمون کاملا انرژتیک است. از آن دسته فضاسازی های انرژتیکی که در بطن خود تاریکی، نویز، تراکم و خشم را حمل می کند. این آلبوم به شدت مورد توجه منتقدان قرار گرفته است. «این آلبوم نشان دهنده یک جهش ژانر واقعی است»، «تاریک ترین و روشن ترین آلبوم بنجامین پاور»، «این آلبوم نوعی اجساس تئاترگونه عجیب و غریب به شنونده منتقل می کند»، «بهترین آلبوم بنجامین پاور تاکنون»، «منسجم، هیجان انگیز و قدرتمند».
.

.

استفاده هوشمندانه پاور از ژانرهای مختلف، باعث می شود تا او قلمروی خود را بنا کند و در آن قلمرو حاکم باشد. الکترو/پست اینداستریال غالب این آلبوم موسیقی متن زندگی جوامع مدرن امروزی است. به همین دلیل، یک شهروند امروزی با تجربه زندگی در محیط مدرن شهری ارتباط احساسی خوبی با آن برقرار می کند. هنر پاور در این است که با استقاده عجیب و متفاوت از ادوات الکترونیک، اتمسفری ساخته است که در آن اضطراب و آرامش در پی هم می آیند درست مثل سبک زندگی مدرن. در این قلمرو، ارتداد و ناسازگاری در بستری خشمگین با رقص متعادل می شوند. می توان این آلبوم را تاریک ترین حرکت پاور پیش از طلوع روشن ترین فردایش دانست. می توان آن را هم زمان مکانیکی و انسانی دانست. هوش پاور در ایجاد این پیوند و سپس تعادل بین اجزای به ظاهر متناقض آلبوم، تحسین برانگیز است. به راحتی می توان از فرم صنعتی آن مفاهیم روزمره انسانی را دریافت کرد. تجربه این آلبوم به همه شهروندان جامعه نوین جهانی پیشنهاد می شود.

.

Advertisements