nonkeen – The Gamble – 2016

cover

.

7

.

.

یزدان محمدجانی: نیلز فرام، پیانیست و آهنگساز آلمانی، نامی شناخته شده در دنیای اصوات مدرن است. تجربه گرایی فرام جوان از دوران کودکی شروع می شود و تاکنون ادامه می یابد. نتیجه مسیرهای متفاوتی است که یک فصل مشترک دارند: موسیقی فرام به شدت غریزی و درونی است. استعداد و مهارت نوازندگی به اون کمک می کنند تا وی ایده های ذهنی و احساسات قلبی اش را به نُت های قابل درک تبدیل کند. پروژه جدید نیلز فرام که بنیان آن اوائل دهه نود میلادی به همراه دو تن از دوستانش در دوران کودکی گذارده شد، nonkeen نام دارد. فرام که در سال های اخیر بسیار پُر کار و فعال بوده است، اواخر سال گذشته میلادی خبر از پروژه جدیدی داد که در واقع دور هم جمع شدن سه دوست قدیمی و پیگیری ایده های موزیکال دوران کودکی شان بود (راجع به این خبر در توییتر بلاگ همان موقع صحبت کرده بودیم). آلبوم The Gamble بر اساس همان تیپ های قدیمی ضبط شده اند بنابراین پروسه ضبط و در نهایت صدا و کیفیت آلبوم نیز ارجاعی به گذشته دارند و کمی عجیب هستند. به عنوان مثال صدای درامز کمی محو و دور است، افکت ها نیز مانند صدای اصلی تار، طنین دار و کمی کثیف هستند بنابراین می توان مشخصه های اصلی موسیقی lo-fi را در این آلبوم مشاهده کرد.

.

nonkeen

.

برای نتیجه گیری کوتاه می توان گفت اگر از زاویه دید هر کدام از سه عضو اصلی گروه به موضوع نگاه کنیم، این آلبوم در واقع بازخوانی گذشته، قلقلک دادن احساسات نوستالژیک و قطعا تجربه گرایی در زمان و مکانی جدید با دوستانی در عین حال آشنا و غریب است. این آشنا و غریب بودن تو امان را می توان در حس توامان آنالوگ-دیجیتال صدای آلبوم نیز درک کرد. اما از زاویه دید شنونده و بدون در نظر گرفتن تمام پیش فرض های مذکور، این آلبوم کمی بی ثبات، گیج کننده و کاملا تجربی به شمار می آید. آلبومی که هدف مشخصی را دنبال نمی کند ولی در پی کشف مسیرها و روزنه های جدید است، اما از رسیدن به مقصد مشخص باز می ماند. هر چند به راحتی می توان متوجه شد که در بعضی از قطعات پیانوی الکتریک فرام شخصیت جدیدی به موسیقی بخشیده است اما متعهد بودن این سه دوست قدیمی به متریال اولیه و قدیمی «شاید» از زاویه دید مخاطب ایراد و از زاویه دید خالق اثر نقطه قوت محسوب شود. این آلبوم برای تقویت و تثبیت آرامش مخاطب بسیار مناسب است و می توان آرامش محو اما قدرتمند آن را از نکات برجسته آن دانست. اگر نگاهتان به این آلبوم به مانند نگاهتان به گروه ها و دور هم جمع شدن های ساده و کوچک مشابه باشد از حس صمیمیت، سادگی، موجز بودن و در عین حال بی حد و مرز بودن آن به اندازه کافی لذت خواهید برد.

.

.

.

مطالب مرتبط:

Interview with Nils Frahm

Nils Frahm – Spaces – 2013

.

.

Advertisements