PMEZ’s The Best Albums of 2014 Part 5

textgram_1422029212

عکس از یزدان محمدجانی

.

یزدان محمدجانی

انتخاب بهترین آلبوم های سال یک رسم است در بین دوست داران موسیقی. نه حکم است نه حقیقت. نمایانگر تفاوت سلایق است و به همین دلیل جذاب. پست بهترین های امسال با سال گذشته تفاوت دارد و کمی شبیه رویه سابق است. در 5 پست تعداد 20 آلبوم به عنوان بهترین آلبوم های سال 2014 از دید مجله موسیقی سایکدلیا معرفی می شوند. در انتهای هر پست تعداد 9 قطعه یا سینگل به عنوان بهترین قطعات سال 2014 معرفی می شوند. مشاهده بخش نخست: شماره های 17 تا 20. مشاهده بخش دوم: شماره های 13 تا 16. مشاهده بخش سوم: شماره های 9 تا 12. مشاهده بخش چهارم: شماره های 5 تا 8. همانطور که شاید بدانید این آلبوم ها+آلبوم های انتخاب شده توسط خوانندگان و همراهان مجله یعنی خود شما در گروه فیسبوک و خود بلاگ+آلبوم های منتخب سایت های معتبر نقد موسیقی در قالب یک پکیج شامل 4 عدد DVD به قیمتی نازل به عنوان اولین یادگاری فیزیکی بلاگ به فروش می رسد. برای مشاهده جزئیات و نحوه خرید:

.

فروش مجموعه بهترین آلبوم های سال 2014

.

.

bohren

4

Bohren & der Club of Gore – Piano Nights

هشتمین آلبوم گروه دارک جز آلمانی Bohren & der Club of Gore، مسیری را طی می کند که هفت آلبوم قبلی طی کردند. تمپوی پایین، جز تاریک و دارک امبینت همیشگی به همراه عناصر وام گرفته از موسیقی کلاسیک حس یک فیلم عاشقانه و تاریک ایتالیایی را به شنونده منتقل می کنند. ثابت بودن خط مشی اصلی یک گروه همیشه چالش برانگیز بوده است. عده ای آن را ترس از خطر کردن و وارد شدن به مسیرهای جدید موسیقیایی می دانند و عده ای آن را ارائه ای خوب از یک متریال و فرمول تست شده. هر آن چه که مخاطب این آلبوم با خود می اندیشد صرفا یک واکنش است به کنشی که پیش تر با صراحت اعلام می کند: این تعهد به ایده ای را نشان می دهد که ریشه ای باشکوه دارد و هر گونه تغییری ممکن است خیانت به آن ریشه محسوب شود. ساختار اصلی این آلبوم را پیانو، ساکسوفون و کیبورد تشکیل می دهند. خروجی اصلی موسیقی این آلبوم مالیخولیایی است که می تواند حواس را در هم آمیزد. تاریک است و افسرده. خالی از شور و انرژی. همان گونه از نام آلبوم بر می آید کامل ترین تاثیر آن بر شنونده در نیمه شب اتفاق می افتد. موسیقی این آلبوم برای تمام مودها و تمام زمان ها مناسب نیست اما به نظر اگر آن را در زمان، مکان و مود مناسب تجربه کنید احتمالا مانند من آن را بسیار دوست خواهید داشت.

.

booksforsale2

3

Hiss Tracts – Shortwave Nights

دیوید برایانت و کوین دوریا اعضای گروه های Godspeed You! Black Emperor و Growing در پروژه جدید خود، Hiss Tracts، دران ناهنجار و امبینسی باشکوه را در گودالی از صدا پرت می کنند. تمرکز بر فیلد ریکوردینگ (که نمونه آن را در کارهای گادسپید به وفور شنیده ایم) اینجا نیز فضایی کاملا توهمی و سینماتیک ایجاد می کند. موسیقی این آلبوم در نگاه اول مبهم و تار به نظر می رسد اما با کمی دقت و تکرار می توان به راحتی رنگ های آن را تفکیک کرد و تصویر ذهنی آن را شفاف تر تجربه کرد. این دو به خوبی مجموعه ای پرورش یافته و بالغ از لایه های آکوستیکی و الکترونیکی را در بستر صداهای ضبط شده از محیط به شنونده ارائه می دهند. این دو موزیسین برجسته به خوبی می دانند چگونه این نوع موسیقی عجیب را با احساسات انسانی در آمیزند. به عنوان مثال در قطعه drake motel , “9 gold cadillacs” صدای ضجه وار پیرمردی را می شنویم که می گوید: «پدرم در سال 1977 میلیون ها دلار خرج کرد تا یک دوست برای خود بخرد اما بدون هیچ دوستی در نهایت از دنیا رفت». همین جمله، لحن و صدای پیرمرد احساس ترحم شنونده را تحریک می کند و باعث اتصال شنونده به موسیقی می شود. مقایسه موسیقی Hiss Tracts و گادسپید شاید نادرست باشد اما می توان با کمی دقت آن ها را در یک جهت دانست. موسیقی Hiss Tracts به درد همگان نمی خورد. خیلی ها آن را نمی پسندند. چنان چه در دنیای سینما نیز هر بیننده ای سلیقه ای دارد و از ژانر یا کارگردانی خاص خوشش می آید، در دنیای موسیقی نیز هر سبکی به درد مخاطب خاص آن سبک می خورد. بنابراین ممکن است شما مخاطب اصلی این جنس موسیقی نباشید اما اگر در دنیای سینما به فیلم های سورئال و تاحدودی تاریک علاقه مندید به نظر می توانید از این آلبوم تجربی نیز لذت ببرید. با این توضیح که در این آلبوم سورئال ارتباط با دنیای رئال و واقعی هیچ وقت قطع نمی شود.

.

cover2

2

Lunatic Soul – Walking on a Flashlight Beam

پیش تر به طور مفصل درباره آخرین آلبوم پروژه انفرادی ماریوژ دودا صحبت کرده بودم: اینـــجا.

«به مانند آلبوم سوم قطعات بی کلام در آلبوم جدید وجود دارند، موسیقی آن به امبینت و الکترونیک تنه می زند و کل آلبوم را می توان یک اثر سینماتیک دانست. پر از طعم های مختلف، صداهای جدید، سمپل های غریب، تصاویر مبهم و مسیرهای تجربی. عناصر فولک پر رنگ و برجسته اند و صدای آسمانی دودا با افکت های توهمی یکی از مهم ترین ویژگی های آلبوم به شمار می رود. از نمونه های خوب عناصر فولک مشرق زمین و صدای فرازمینی دودا می توان به قطعات Gutter و Pygmalion’s Ladder اشاره کرد. تاکید دودا بر امبینت، الکترونیک و فولک شرقی در بعضی از قطعات کم  زور است و خود را به ریتم های شناخته شده راک و پراگرسیو راک نزدیک می کند. بهترین قطعات آلبوم همان هایی هستند که از راک دورترند و ای کاش کل آلبوم در همچین محیطی سیر می کرد. طبق معمول دودا تمامی قطعات را نوشته است و گاهی با صدایش، گاهی با کیبورد، گاهی با بیس لاین های دل نواز و حتی سنگین و گاهی با ترکیبی از این لایه ها بر روی صحنه به تنهایی می رقصد و خودنمایی می کند. آلبوم درباره زندگی در انزوا و تنهایی است. کلمات بار معنایی منفی و سرد خود را با صدای تاریک و عجیب دودا شدیدتر به شنونده منتقل می کنند. برای توصیف ناقص این آلبوم می توان گفت پراگرسیو لونتیک سولی را با کارهای آخر دپش مود مخلوط کنید و آن را در ظرفی از امبینت برایان انو بریزید و خوب هم بزنید و در نهایت الکترونیک ناین اینچ نیلز را به آن اضافه نمایید. حال این معجون خوشمزه و عجیب را به سرآشپز لهستانی ماریوژ دودا داده تا کمی ادویه فولک شرقی به آن اضافه نماید و در نهایت دست پخت خود را جلوی شما روی میز بگذارد. آلبوم جذاب است، یک دست نیست، شاهکار نیست اما خوب است، خیلی خوب است. بعضی از قطعات آن عالی و تاثیرگذارند برخی دیگر نهایتا یک قطعه خوب.»

همچنان اعتقاد دارم که این آلبوم یکدست نیست، یعنی بعضی از قطعات به راحتی شاهکارند و برخی دیگر صرفا قطعات خوبی هستند. اما نکته اینجاست که دودا چنان فضاسازی قوی و عجیبی در این آلبوم ارائه می دهد که نمونه آن را در کارنامه خود او کمتر شنیده ایم. فضاسازی به شدت قدرتمند، تلفیقی با ادویه های مختلف که تنها از نابغه ای چون دودا بر می آید. به همین دلیل این آلبوم دومین آلبوم برتر سال 2014 از مجله موسیقی سایکدلیاست.

.

cover

1

Swans – To Be Kind

پس از شنیدن آلبوم آخر گروه قدر امریکایی Swans به شدت علاقه مند بودم آلبومی منتشر شود که به راحتی بگویم نه این آلبوم از آلبوم آخر سوانز بهتر است. اما این انتظار تا انتهای سال 2014 ادامه داشت و در نهایت نتیجه ای نیز در بر نداشت. بهترین و کامل ترین آلبوم 2014 از نظر من آلبوم To Be Kind است که پیش تر به طور مفصل درباره آن نوشته بودم: اینـــجا.

«آلبوم جدید قوها از لحاظ ساختار بیشترین شباهت را به آلبوم قبلی شان The Seer دارد اما تفاوت ها و حرکت های رو به جلو در آن مشهود است. موسیقی سوانز در این آلبوم به نظر مهربان تر از آلبوم قبلی است اما این نکته فقط در نظر اول به چشم می آید. آن چه درتمرکز و دقیق شدن در این آلبوم خود را نشان می دهد این است که موسیقی آن در همه ابعاد چند مرحله جلوتر از آلبوم قبلی است. سوانز با این آلبوم جایگاه خود را در بالای درخت موسیقی تجربی تقویت می کند و شنونده را به این نتیجه می رساند که موسیقی سوانز آنقدر تجربی است که دیگرنمی توان آن را با برچسب معمول موسیقی تجربی شناخت. این آلبوم سفری دو ساعته است لبریز از جیغ، درد، زخم، نجوا، حماسه، عرفان و خشونت. مایکل جرا در این سن و سال به همراه دوستان خود پس از سه دهه شنونده را همچنان غافلگیر می کنند. او همیشه چندین قدم از سلیقه و انتظار مخاطب خود جلوتر است. عنصر سینماتیک بودن در سوانز در این آلبوم آنقدر پخته شده که برخلاف ویژگی مشابه در موسیقی سایر گروه ها، شنونده صرفا دست به خلق یک تصویر نمی زند بلکه با آن نمایشنامه ای می نگارد و به صورت موازی ایدئولوژی، فکر، داستان، حس و جهان بینی را در آن قرار می دهد. موسیقی سوانز مدت هاست از صرف موسیقی خارج شده و در این آلبوم به موجودی عجیب و غریب بدل شده که نه تنها مجموعه ای از هنرهاست بلکه آن را باید فراتر از صرف هنر دانست.»

.

.

The Best Songs Of 2014

 .

Bjorn Riis – Lullaby In A Car Crash [Progressive Rock]

Bohren & Der Club Of Gore – Bei rosarotem Licht [Dark Jazz]

Comment Band – Ba Masire Bad II [Alternative Rock]

Comment Band – Nemieistam [Alternative Rock]

Hiss Tracts – for the transient projectionist [Drone, Dark Ambient]

Hiss Tracts – test recording at trembling city [Drone, Dark Ambient]

Lunatic Soul – Gutter [Oriental-Psychodelic-Verbal-Musical]

Lunatic Soul – The Fear Within [Oriental-Psychodelic-Verbal-Musical]

Swans – Screen Shot [Experimental, Post-Rock]

.

.