Jakob – Sines – 2014

12 Jacket (Gatefold - Two Pocket) [GD30OB2-N]

-A

یزدان محمدجانی

جیکوب یکی از بهترین های پست-راک دنیا، اخیرا پس از 8 سال خود را از قفس خود ساخته اش با آلبوم جدیدی با نام Sines رها کرده است. این گروه سه نفره نیوزلندی چهارمین آلبوم خود را در حالی منتشر کرده است که سه آلبوم قبلی در بازه زمانی سالهای 2001 تا 2006 منتشر شده بودند. موسیقی جیکوب شباهت زیادی به موسیقی موگوای دارد. ریف های سرعتی گیتار، امبینت تاریک، خلسه های ناگهانی، درامز وحشی و بیس لاین های باشکوه در عین هیجان انگیز بودن، تسکین دهنده نیز هستند. موسیقی جیکوب به مانند موسیقی موگوای سینماتیک است. می توان چشم ها را بست و گم شد. داینامیک چند بعدی موسیقی جیکوب برخی اوقات به مانند موسیقی همه جانبه سیگوروس به طور سینوسی شنونده را به بالا و پایین پرت می کند، گاهی همچون پست-راک روسی سرد، تیز و تاریک می شود و گاهی شلوغ، خشن، سنگین و پر زرق و برق چون موگوای. هر قطعه نمایشگاه باشکوه یک ساز است. فضای تصویری موسیقی جیکوب را می توان با فضای تصویری موسیقی گروه های دیس ویل دیستروی یو و راشن سرکلز نیز مقایسه کرد. آن ها قطعاتی بی کلام خلق می کنند و با آن ها طولانی ترین مکالمات را با مخاطبشان برقرار می کنند. هر چه تخیلتان قوی تر و وسیع تر باشد از جیکوب لذت بیشتری خواهید برد. آلبوم جدید این گروه سه نفره خلاق نیوزلندی شامل هفت قطعه است، تر و تمیز و جمع و جور. نه تعداد قطعات زیاد است و نه زمان آن ها طولانی است. پس به هیچ وجه شنیدن این آلبوم خسته تان نمی کند. به راحتی می توان گفت خستگی هشت سال انتظار برای شنیدن آلبومی جدید از جیکوب (که شایعه شده بود که دیگر آلبومی منتشر نخواهند کرد) با این انتشار این آلبوم از ذهن طرفداران این گروه پاک می شود.

jakob_facebook_pic

یکی از مباحث جالبی که گاهی به عنوان پیش درآمد بحث جامعه شناسی هنر مطرح می شود ارتباط فاکتورهای جغرافیایی و محصول نهایی است. در این مورد خاص، معتقدم محصول نهایی جیکوب همچون دیگر گروه های پست-راک که از کشورهایی برخاسته اند که به اقیانوس یا دریا متصلند، ارتباطی کامل با محل زندگی و طبیعت خاص زادگاهشان دارد. حس آرامش، حس خشونت، حس سرما و حس تاریکی را می توان در دریا و اقیانوس دید. این دقیقا فاکتورهای مشترک موسیقی گروه هایی است چون جیکوب که از نزدیک این احساسات را از دریا یا اقیانوس دریافت کرده اند. هفت قطعه آلبوم جدید دو نکته اساسی را به ذهن شنونده متبادر می کنند: یک. جیکوب همچنان گروهی متعادل است و بالا و پایین زیادی ندارد. آن ها معمولا در فرمی خوب ظاهر می شوند و آلبوم جدید نیز در همین راستا حرکت می کند. دو. فضاسازی آلبوم جدید ترکیبی است از کارهای خوب گذشته و چند کار و فضاسازی نو. به طوری که می توان ادعا کرد در این آلبوم قطعاتی وجود دارند که بهترین و قوی ترین ترانه نویسی جیکوب تاکنون محسوب می شوند. به عنوان مثال قطعه Emergent که نمونه آن را نمی توانید در آلبوم های پیشین پیدا کنید که بی شک یکی از زیباترین قطعات جیکوب تاکنون است. استایل جدیدی که شنونده را وادار می کند منتظر کارهای پیشین نباشد. این زیبایی و بدیع بودن توامان خوشحال کننده است. نام قطعات پس از تجربه شنیداری آن ها نیز می تواند جالب و شگفت انگیز باشد چرا که اکثر عناوین یک کلمه ای هستند و بهترین توصیف برای فضای کلی آن ها به عنوان مثال قطعه Darkness. تنظیم ارکسترال برخی قطعات مانند Harmonia وقتی با پررنگ شدن خشونت آمیخته می شود در نهایت پارادوکسی میهج را به شنونده عرضه می کند. خلاصه کلام، طرفداران پست-راک و جیکوب پیش روی خود آلبومی تر و تمیز، شامل عناصر جدید و در عین حال تاثیرگذار و زیبا، آرامش بخش و هیجان انگیز دارند که در این برهوت پست-راک خوب می تواند هدیه ای ماندگار محسوب شود.

Advertisements