Darkspace – Dark Space III I – 2014

folder

A

.

بلک متال یکی از ژانرهای پر سر و صدا و پر حاشیه موسیقی است اما در برخی از ساب ژانرهای آن عده ای موزیسین پیدا می شوند که بی سر و صدا و با کمترین حاشیه مشغول به پیاده سازی ایده های خود هستند. نمونه این نوع موزیسین ها را حتی در اکستریم ترین ساب ژانرهای بلک متال نیز می توان پیدا کرد. دارک اسپیس گروهی است سه نفره، برخاسته از سوییس، نماد صلح و آرامش در کره رمین، که در سال 1999 توسط Wroth، Zorgh و Zhaaral پایه گذاری شد. سه سال پس از انتشار دموی آلبوم دارک اسپیس یک در سال 2002، اولین آلبوم گروه در سال 2005 با عنوان Dark Space I به تعداد محدود 500 نسخه منتشر شد و سال بعد همین آلبوم توسط ریکورد لیبل ایتالیایی Avantgarde Music منتشر شد. دومین و سومین آلبوم این گروه Dark Space II و  Dark Space III در سال های 2006 و 2008 منتشر شدند. آلبوم سوم در یک پناهگاه زیرزمینی ضبط شد. خبر انتشار آلبوم چهارم در حالی توسط کُدهای مورس منتشر شد که در این بین گروه یک آلبوم EP در سال 2012 منتشر کرده بود.

.

Untidddtled

.

آلبوم از سه قطعه تشکیل شده است: Dark 4.18 با زمانی بیش از 27 دقیقه، Dark 4.19 با زمانی بیش از 18 دقیقه و Dark 4.20 با زمانی نزدیک به 19 دقیقه. بیشترین انتظار برای انتشار آلبومی از Darkspace در نهایت به آلبومی ختم می شود با زمینه اصلی بلک متال، یعنی پارت های سرعتی درامز و پدال های ممتد کوبشی، ریف های سرعتی و یکنواخت گیتار الکتریک، وکال جیغ مانند، ضبط lo-fi و ساختارهای غیر متعارف آهنگ سازی، اما با ساختار و فضاسازی کاملا متفاوت که انباشته است از لایه های مختلف کیبورد که حس یه الکترو دارک تخیلی و گاها ترسناک را به راحتی به شنونده القا می کند. این انتقال حس وقتی به کمال می رسد که خود را در بین انبوهی از سمپل صداهای تاریک از طبیعت تنها می یابید. صداهایی که انگار همان تابش های زمینه کیهان و یا انگار صدای اصلی سیاهچاله ها هستند. شنیدن صدای سنگین نفس، زنگوله های یک گله گوسفند و قطرات آب فضای راکد بلک متال پس زمینه را چنان خلاقانه به پیش می برند که ناگهان به خود می آیید و متوجه می شوید شما در یک سفر نیم ساعته صوتی با این گروه همراه بوده اید. مولفه های اصلی موسیقی این گروه را می توان این گونه بیان کرد: بلک متال+دارک امبینت اما گاهی موسیقی گروه به ریشه بلک متال خود یعنی هوی متال باز می گردد و هیچ وقت دچار یک رخوت در قعر نمی شود. این موسیقی از لحاظ دیداری تاریک است، از لحاظ مکانی عمیق و از لحاظ مختصاتی فضایی. این آلبوم پخته ترین و سرراست ترین آلبوم گروه است و دلیل آن تغییر نگرش گروه در موسیقی نیست، دلیل آن را می بایست در پختگی گروه در اجرای ایده های ذهنی شان یافت. آنها در فرم و اجرا قوی تر ظاهر شده اند و راحت تر جان کلام را به شنونده انتقال می دهند. عنصر «وحشت» یکی از عناصر بارز این آلبوم است که در هر سه قطعه طولانی آلبوم خودنمایی می کند. چه در مواقعی که دارک امبینت برجسته است و چه در زمانی که ملودی های عجیب و غریب خود را تحمیل می کنند. موسیقی این آلبوم را یک انتقال به سوی انزوا در خلا می دانم. شنونده در خلا خود ساخته کاملا فرو می رود و همچنان که حس می کند خلا را پر کرده است، یک حس انزوای وحشی به سویش حمله ور می شود و حس «در خلا بودن» را زنده نگه می دارد. حس قطع هر گونه ارتباط با دنیاهای مادی و مجرد. از آن جایی که به پارت های اتمسفریک و امبینت آلبوم خیلی بیشتر از پارت های بلک متال آن علاقه دارم و معتقدم کار آنها در این فضاسازی خیلی خیلی قوی تر از قسمت بلک متال کارشان است، امیدوارم در آینده روند حرکت گروه به سمت تمرکز بر روی دارک امبینت متحیر کننده شان باشد تا بلک متال تا حدودی تکراری.

.

Advertisements