The Best Albums of 2012 Part 6

 

DSC_0500

عکس از صفحه My Empty Head

 

 

یزدان محمدجانی: انتخاب بهترین آلبوم های موسیقی منتشر شده در یک سال کار آسانی نیست و این انتخاب سخت تر نیز می شود وقتی در سالی مثل 2012 اکثر موزیسین ها و گروه ها هوس انتشار آلبوم می کنند. تعداد آلبوم های منتشر شده در سال 2012 بسیار زیاد بود و مطمئنا نتوانسته ام همه آنها را گوش کنم و بی شک خیلی از خوب ها را از دست داده ام. لیست پیش رو آنهایی بودند که گوش کردم و دوست داشتم. کاملا سلیقه ای و شخصی. نکته هایی که در تهیه این لیست وجود دارند: آلبوم هر گروه با دیگر کارهای آن گروه مقایسه شده است، کار گروه های جوان مورد توجه بیشتری قرار گرفته است و اینکه آلبوم به صورت مجموعه ای کامل از آهنگ ها در نظر گرفته شده و ملاک و معیار انتخاب آلبوم ها معدود آهنگ های زیبای شان نبوده است. کلیت آلبوم، به همراه فاکتور هایی چون میکس و مستر و … در نظر گرفته شده است. ضمنا لیست از میان آلبوم های استودیویی فول لنگث تهیه شده است بنابراین از آلبوم های ای پی و … اثری در لیست دیده نمی شود. مشاهده بخش اول. مشاهده بخش دوم. مشاهده بخش سوم. مشاهده بخش چهارم. مشاهده بخش پنجم.

 

saturnus-saturn-in-ascension

 5.Saturnus – Saturn In Ascension

دانمارک جنوبی ترین کشور اسکاندیناوی است و تنها مرزی که دارد با کشور آلمان است پس انتظار ظهور موزیسین های کار بلد و عمیق از این کشور نابجا نیست. Saturnus دوم متالی است تاریک، سنگین، سرد و افسرده که کمی طعم گاتیک می دهد و از فقدان، مرگ و اندوه می گوید. فکر نمی کنم تعریف دقیقی از خوبی و بدی یا شادی و غم وجود داشته باشد اما مطئمنا Saturnus حالتان را خراب می کند. افسرده می شوید. خود را در تاریکی می یابید. سردتان می شود. از زندگی خسته می شوید. حتی اگر در قطعه A Lonely Passage کمی احساس عاشقی کنید آن نیز با تنهایی گره می خورد. با A Fathers Providence شاید کمی احساس قدرت کنید اما با Forest of Insomnia خود را در جنگلی سرد، مرطوب و تاریک می یابید. هیچ گونه نوری در این قطعه  وجود ندارد. اما شما میخکوب می شوید. شما به هر سوی این جنگل قدم بگذارید مفری نمی یابید و ناگهان خستگی و بی خوابی توامان به شما هجوم می آورند. آنقدر به عمق می روید که تعریف تان از عمق دچار چالش می شود. شما با Saturnus در جنگل بی خوابی به خواب می روید!.

 

3610151693081_600

4.Ana Never – Small Years

بار دیگر رابطه های دوستی قدیمی منتج به تشکیل گروهی شده اند که در عین حال که در دنیا بسیار نا شناخته اند در منطقه بالکان بسیار شناخته شده و تحسین شده هستند. از موسیقی صربستان چه می دانید؟ بیشتر ما اطلاعاتی درباره موسیقی صربستان نداریم و عموما چیزی از آن منطقه به گوشمان نمی خورد. با گروه های صربستانی مواجه نمی شویم اما حداقل Ana Never به ما اجازه نمی دهد که با تمام این تفاسیر نتیجه گیری کنیم که صربستان در موسیقی تاریخچه ای ندارد. اتفاقا صربستان از جمله کشور هایی است که تاریخی عجیب در موسیقی دارد که به نظر به قرون وسطی بر می گردد. وقتی برای اولین بار آلبوم را گوش می کنید قطعه اول Future Wife یک نکته را گوشزد می کند: درست است که اطلاعاتی از موسیقی صربستان ندارید، درست است که Ana Never به شدت ناشناخته است اما دقیقا به همان شدت (شاید هم بیشتر) موسیقی اش روانی کننده و عجیب است. ترکیبی است مخرب از مونو و گادسپید یو بلک امپرور. تصورش هم ترسناک است!. فضای کلی به شدت وام گرفته از این دو بند مولف است اما با غلظت خیلی خیلی بیشتری از گادسپید. بنابراین مواجه شدن با قطعه ای 26 دقیقه ای به عنوان قطعه اول عجیب نیست!. 26 دقیقه زجرآور که برای من چون طوفانی سهمگین بود در جغرافیای شوروی سابق، برف سنگین، باد و طوفان و درماندگی من در مقابل قدرت بوران!. این آلبوم چیزی نیست جز هنر محض در اکستریم ترین حالت ممکن. شما با یک آلبوم بسیار بسیار قدرتمند، ترسناک و مخرب مواجه اید!. خود دانید!.

 

1334544968_vatari

 3.Sigur Rós – Valtari

سیگوروس موسیقی دنیا را وارد مرحله‌ی جدیدی کرد. آنها با الهام گرفتن از طبیعت بکر ایسلند و با نگاهی به موسیقی آلترنیتیو چنان معجون شگفت انگیزی خلق کردند که نمونه آن دیده نشده بود. دو عنصر اصلی موفقیت سیگوروس الهام گرفتن از طبیعت و بومی کردن موسیقی هستند، که هر دو در انتها به بکر بودن می رسند. گروه های فعال در دهه نود در «جریان پست راک» حرف ها را تمام و کمال زدند و منبع الهام شدند. سیگوروس از پیشرو های این جریان محسوب می شود که فرقی اساسی با دیگر همتایان خود دارد: آن ها با تاثیر پذیری از طبیعت و نیم نگاهی به موسیقی آلترنیتیو دست به خلق موجودی زدند که تازه بود، بکر بود، عجیب بود و اکستریم بود! این موجود را 20 درصد آن نیم نگاه می دانم و 80 درصد مابقی را نمی توانم چیزی جز طبیعت عجیب و غریب و بکر ایسلند بدانم. بنابراین سیگوروس در این مرحله از همتایانش بابت خلق گونه ای بکر از موسیقی پیشی می گیرد. سیگوروس در Valtari به سمت امبینت می رود. اما این امبینت خاص سیگوروس است. شیرین و رنگی است. ایسلندی است. صدای یونسی بخش آخر از تکه تکه های پازل عجیب سیگوروس است. عجیب بودن آن ها با صدای عجیب یونسی کامل می شود و شما هم زمان می توانید عجیب بودن و کمال را درک کنید. آنها ادعا می کنند که با موسیقی شان می توانند طبیعت ایسلند را به دیگران نشان دهند. در قبول این ادعا شکی به خود راه ندهید. کافی است یک بار آلبوم را از اول تا آخر گوش کنید. آن زمان است که بدون هیچ گونه تجربه واقعی از ایسلند به آن طبیعت عجیب پرتاب می شوید. قطعات این آلبوم حرکتی در سکون هستند. تلاشی ملودیک اند برای دور زدن عقل و درک معنوی زیبایی از طریق موسیقی. (نقد این آلبوم را در بلاگ بخوانید)

 

63ce0528

2.Godspeed You! Black Emperor – ‹Allelujah! Don’t Bend! Ascend!

گادسپید یو بلک امپرور. شما وقتی با مفهومی را درک نمی کنید آن مفهوم برایتان عجیب می نماید. گادسپید عجیب است. از نام گروه، تا نام آلبوم ها، نام قطعات، فضای موسیقی اش، تک تک اعضای آن، مدل فکری و رفتاری شان، اجراهای زنده شان و حتی زندگی شان. گادسپید شاید غیر قابل درک نباشد اما درک آن از عهده خیلی ها خارج است و بسیار بسیار مشکل. شخصا هنوز نمی توانم کامل آن ها را بفهمم. آنهایی که در اجراهای زنده گروه شرکت کرده اند و با اعضای گروه صحبت کرده اند نیز همین را می گویند. آنها می گویند وقتی با اعضای گروه هم کلام می شویم از لحاظ روحی ارضا می شویم. سید برت هم عجیب بود، غیر قابل درک بود. چرا آن گونه مسیر زندگی اش را تغییر داد. گادسپید نیز در همان حد عجیب است. اگر فرض کنید جاده موسیقی دنیا در انتها با تابلوی «پایان محدوده‌ی موسیقی دنیا» روبرو می شود گروه هایی چون گادسپید و سیگوروس با فاصله معنا داری از آن تابلو ایستاده اند و برایتان دست تکان می دهند. کانادایی های عجیب و غریب داستان ما، از پست پانک دهه شصت الهام گرفته اند و جز پیشرو های «جریان پست راک» دهه نود به شمار می آیند. موسیقی آن ها ژانر ندارد. کسی که موسیقی آنها را پست راک می داند کاملا در اشتباه است. ژانر آنها Godspeed You! Black Emperor است. آنها با هر قطعه یک سناریو خلق می کنند و فیلمی که قرار است از روی این سناریو ساخته شود را به ذهن شنونده می سپارند. بنابراین ممکن است موسیقی آنها تاریک یا روشن، ناامید کننده یا امید بخش، شاد یا غمگین، سنگین یا سبک، زشت یا زیبا، عاشقانه یا بی روح و شهوانی یا خنثی در نظر گرفته شود. بی انتها بودن موسیقی تصویری گادسپید آنجا نمودی عجیب پیدا می کند که تمام احساسات را برمی انگیزد و در دنیای بی انتهای احساسات بسط ایجاد می کند. آنجا خود را تحمیل می کند که هر ذهنی را وادار به تصویرسازی منحصر به فرد می سازد. آیا می توان درک کرد تصویر اصلی در ذهن خودشان چه بوده است؟ از من می پرسید؟ خیر!

 

swans-the-seer-1347299175

 1.Swans – The Seer

امسال سال عجیبی بود. خیلی ها آلبوم منتشر کردند. انتظار انتشار خیلی هایشان را نداشتم. اما انتشار آلبوم جدید Swans فراتر از انتشار یک آلبوم موسیقی بود. این انتشار یک رخداد بود!. بدون اغراق باید بگویم شاهکار جدید خلق شده موسیقی دنیا را تکان داد پس نقطه عطفی بود در این دنیای بی انتها پس اطلاق عنوان رخداد (Event) به این آلبوم به هیچ وجه اغراق یا زیاده گویی نیست. «قوها» هیچ گاه مسیر مشخصی را در موسیقی در پیش نگرفتند اما مسیر کنونی شان اکستریم ترین مسیری که تاکنون برگزیده اند. هر قطعه داستان خود را دارد. هر قطعه ژانر خود را دارد. کل آلبوم یک اثر پر از نویز، صدا و ملودی است در بستری با ساختاری غیر متعارف. آن ها مرز موسیقی غیر متعارف را آنقدر جابجا کردند که شنونده دچار تحیر می شود. هضم موسیقی Swans به شدت سخت و سنگین است اما اگر آن را بفهمید درگیر آن می شوید. تا بخود بیائید متوجه می شوید که گرفتار یک شاهکار شده اید و نمی توانید خود را از دست آن نجات دهید. تمام آلبوم هایی که در این لیست 30 تایی معرفی شدند علی رغم این که کارهایی قوی و خوب بودند اما حرف تازه ای نبودند. تنها آلبومی که سال گذشته حرف تازه ای زد همین آلبوم The Seer بود. گاه قطعات آنقدر کریه می شوند که حالت تهوع به شما دست می دهد. آنقد کریه که باورش نیز سخت است. اما آنچه این آلبوم را به یک شاهکار بی رقیب تبدیل می کند آن است که گیرا و دیگر قوها از نهایت کریه بودن نهایت زیبایی را بیرون می کشند. 32 دقیقه نویز در ترک The Seer چیزی نیست جز سقوط در سیاهچالی عمیق. چیزی نیست جز زجر، جز ناراحتی، جز درماندگی. شما در تاریکی مطلق قرار دارید و سقوط می کنید و منتظر تمام شدن هستید!. تنها چیزی که در این تاریکی می بینید خطوط راستی هستند که از گوشتان وارد ذهن تان می شوند و از آن عبور می کنند و درد و رنج و ترستان را حدی بی نهایت می بخشند. دقیقا به مانند خطوطی که هر انسانی با چشم های بسته می بیند اما از نوع صاف و راستش!. این آلبوم مجموعه «ترین» هاست. زشت ترین، زیباترین، عاشق ترین، نرم ترین، زمخت ترین، سیاه ترین، ترسناک ترین، آزاردهنده ترین و البته بهترین!

 

 

Advertisements