مصاحبه با I Am Waiting for You Last Summer

.

.

از چپ به راست: یوجین، الکس و لیو

.

.

 یکی از دوستان و همراهان خوب ما، نیما اشرفی عزیز در اقدامی دوست داشتنی مصاحبه من با بند روسی I Am Waiting for You Last Summer را به فارسی ترجمه کردند و برای من فرستادند. ترجمه فارسی این مصاحبه تقاضای مکرر دوستان در صفحه فیسبوک مان بود. به نیما اشرفی عزیز خسته نباشید می گویم و امیدوارم از این ترجمه روان لذت ببرید.

.

.

English Version

Russian Version

.

.

یزدان: چه خبر الکس؟

الکس: اوضاع داره روبه‌راه می‌شه. اخیراً خبردار شدیم قراره توی یکی از بزرگترین جشنواره‌های موسیقی بی‌کلام روسیه اجرا داشته باشیم. قراره هشت تا گروه توی این جشنواره شرکت کنند: The American Dollar، Pg.lost، If These Trees Could Talk، Tides from Nebula و …

.

یزدان: اول از همه بهم بگو “I Am Waiting for You Last Summer” چطور شروع شد؟ یه کم از زندگی‌نامه‌ی خودت بگو.

الکس: خب، داستان ما چیز عجیب و غریبی نیست. من و یوجین همدیگه رو توی یه مهمونی دیدیم. اصلاً به ذهنمون خطور نمی‌کرد که با هم موسیقی کار کنیم. اما وقتی فصل بهار شد، متوجه شدم خیلی دلم برای آهنگسازی و نواختن موسیقی تنگ شده؛ یوجین هم همین احساس رو داشت. برای همین گفتیم یه امتحانی بکنیم. در نتیجه، توی یکی از تمرین‌هامون توی آپارتمان یوجین، Solar Wind رو ساختیم. بعد، یوجین یکی از دوستای دی‌جی‌اش (لیو) رو دعوت کرد. گفتیم ایده‌ی خوبیه که موسیقی‌مون رو با دانش موسیقی الکترونیکی‌اش غنی کنیم. این شد که گروه‌مون سروسامون گرفت.

.

یزدان:  چرا “I Am Waiting for You Last Summer”؟

الکس: جوابش ساده‌ست. آهنگ‌های نوستالژیک و گروه‌های زیادی رو داریم که اسم‌شون نشون‌دهنده‌ی خودشونه. Endless، Gu و Nevermore چند نمونه از این آهنگ‌هاست؛ همه‌شون برای ادای احترام به افراد، اتفاقات یا چیزهای دیگه‌ی به‌خصوصی هستند.

.

یزدان: چه گروه‌هایی روی تو تاثیر گذاشتند؟

الکس:  موسیقی متال روی من تاثیر زیادی گذاشت. توی چند تا از آهنگ‌هامون می‌تونی بعضی از المان‌هاش رو بشنوی. اما گروه‌هایی مثل Rosetta،  The Evpatoria Report، Portishead و بعضی از آهنگسازای موسیقی متن فیلم (مثل John Murphy و Clint Mansell) تاثیر عمیق‌تری روی من داشتند. درضمن باید به اسم اسطوره‌‌های این ژانر یعنی گروه Godspeed You! Black Emperor هم اشاره کنم. خلاصه بگم، من موسیقی غمگین و تاریک رو می‌پسندم.

.

یزدان: توی آرشیو موسیقی‌ات چی داری و کلاً چی گوش می‌دی؟ (به خصوص توی ژانر پست‌راک) به نظرت بهترین گروه پست‌راک کدومه؟

الکس:  خب، من کلکسیون موسیقی نسبتاً بزرگی دارم. الان بیشتر، موسیقی آروم و ملایم گوش می‌دم. یه کم IDM، یه کم trip-hop، low rock و doom jazz. از پست‌راک‌ها هم Rosetta (گرچه بیشتر پست‌متال هستش)، This Will Destroy You، Godspeed You! Black Emperor و The Evpatoria Report که به نظر من بهترین گروه‌های این ژانر هستند. مثلاً بدون اغراق، آهنگ Taijin Kyofusho از گروه The Evpatoria Report بود که باعث شد من پست‌راک کار کنم. از نظر من، یکی از زیباترین آهنگ‌های پست‌راک هستش.

.

یزدان: شما یه گروه پست‌راک هستید. تعریف شما از پست‌راک چیه؟

الکس:  خب، پست‌راک موسیقی بی‌کلام غمگینی هستش با افکت‌های تاخیری گیتار و تم‌های خیلی طولانی. مطمئناً المان‌های خاصی وجود دارند که خیلی از گروه‌ها ازشون استفاده می‌کنند، اما در کل این ژانر همچنان یه ژانر تجربیه. و تجربه همون چیزیه که ما الان داریم انجامش می‌دیم. مثلاً، اخیراً یه تک‌آهنگ منتشر کردیم (Medley Season) و سعی کردیم پست‌راک و داب‌استپ  رو توش ترکیب کنیم. از نتیجه‌اش هم کاملاً راضی هستیم. اما در مجموع، توی هر کدوم از آهنگ‌هامون سعی می‌کنیم یه اتمسفر خاص رو حفظ کنیم و احساسات شنونده‌ها رو در نظر بگیریم و البته سعی می‌کنیم لحن جدیدی رو خلق کنیم.

.

یزدان: و چرا پست‌راک رو انتخاب کردید؟

الکس:  حدود دو سال پیش، من یه نمونه‌کار ساختم و برای دوستم فرستادم. بعداً با من تماس گرفت و گفت که یکی از دوست‌هاش تمایل داره با من کار پست‌راک انجام بده. خیلی غافلگیر شدم، چون فکر نمی‌کردم توی شهرخودمون کسی به این چیزا علاقه داشته باشه. آخه شهر ما یه شهر پانک‌راک و متال هستش. اینطوری شد که اولین گروه پست‌راک من به وجود اومد که سه-‌چهار ماه سرپا بود و برای من این یه تجربه‌ی خیلی مفید بود.

.

یزدان: شما هم مثل اکثر گروه‌های تراز اول پست‌راک، توی آهنگ‌هاتون از خواننده استفاده نمی‌کنید. چرا بی‌کلام؟

الکس:  از همون اول فکر کردیم موسیقی ما کاملاً خودکفا‌ست و اینکه خیلی سخته که بخوایم یه خواننده‌ی خوب توی شهرمون پیدا کنیم. به همین خاطر اصلاً سراغش نرفتیم. اما الان ما هرجور همکاری رو با آغوش باز می‌پذیریم. امیدوارم در آینده‌ی نزدیک، چند تا از آهنگ‌ها رو به همراه صدای خواننده بشنوید.

.

یزدان: عنوان هر کدوم از آهنگ‌های بی‌کلام‌تون استعاره‌ای هستش از داستان پشت ترانه‌ی اون آهنگ. ممکنه چند تا از اون‌ها رو برامون باز کنی؟ هر کدوم که می‌خوای.

الکس:  عنوان کارها عموماً بر اساس تداعی‌های ساده‌ای انتخاب می‌شه که در طول ساخت موسیقی به ذهنمون میاد.

.

یزدان: جایگاه پست‌راک بین سایر ژانرهای راک و متال کجاست؟ آیا به آینده تعلق داره؟ یا اینکه فکر می‌کنی مثل نو‌متال و پانک ناپدید می‌شه؟

الکس:  سوال نسبتاً سختیه، چون حدس زدن اینکه در آینده چه اتفاقی برای هر ژانری میافته مشکل هستش؛ البته تقریباً غیر ممکنه. اما نکته‌ی اصلی در مورد این موسیقی اینه که خیلی همه‌پسند نیست. مثل نو‌متال که اسمش رو آرودی. اگر اینطور باشه، پست‌راک زیاد دوام نمیاره. الان گرایش به همه‌پسند شدن پست‌راک وجود داره، اما فکر نمی‌کنم به سرنوشت نو‌متال دچار بشه.

.

یزدان: پست‌راک توی کشورهایی مثل ایالات متحده، فرانسه، اسکاتلند، کانادا، ژاپن، روسیه، ایسلند و … در حال رشد بوده. فکر می‌کنی چرا اینطوریه؟ مثلاً، توی ایالات متحده، اکثر گروه‌های راک، خیلی ضعیف‌تر از گروه‌های راک بریتانیایی هستند، به جز گروه‌هایی که برچسب پست‌راک روشون هست. به نظرت ضعف، قدرت، تعداد طرفدارها و تاثیر این سبک موسیقی، ربطی به عوامل جغرافیایی داره؟

الکس:  در مورد پست‌راک، فکر می‌کنم ربط داره. اینجا فرصت‌های زیادی برای الهام گرفتن (چیزی که برای ساختن این‌گونه موسیقی ضروریه) وجود داره. این الهام‌ها کاملاً بازتاب احساسات موسیقیدان‌ها هستش (گرچه بعضی وقت‌ها یه‌کمی پوشیده‌تر هستند). وقتی صحبت از بازتاب احساسات می‌شه، میدونی که دنیای مدرن خیلی مشکلات داره. افراد، بیشتر و بیشتر تنها می‌شن؛ بین خودشون و بقیه‌ی دنیا مرزبندی می‌کنند. و این موضوع یکی از ویژگی‌های کشور روسیه هستش، به همین خاطر تعجب نمی‌کنم وقتی می‌بینم اینجا، پست‌راک اینقدر پیشرفت کرده. کشور ایسلند هم یه نمونه‌ی دیگه ا‌ست. به کارهای Sigur Ros، Ólafur Arnalds یا Worm Is Green که گوش ‌بدی و عکس‌هایی رو ببینی که منظره‌هایی از این کشور رو نشون می‌دهند، متوجه می‌شی که نمیشه ریش بلند نکرد و اینطور موسیقی مالخولیایی و زیبا رو اجرا نکرد!

.

یزدان: چرا روسیه این‌گونه گروه‌های پست‌راک سطح‌بالا و معرکه رو داره؟ به عنوان مثال، کشورهای اسکاندیناویایی توی ژانر دوم‌متال خیلی قوی‌اند و واقعاً می‌تونی سرما و تاریکی آب‌ و هواشون رو توی موسیقی‌شون احساس کنی. شما هم همین اتمسفر سرد رو توی گروه‌های پست‌راک روسی دارید. نظر «تو» در این مورد چیه؟

الکس:  طبیعیه که شرایط آب و هوایی روی اتمسفر کارهامون تاثیر بذاره. حالت روحی به آب و هوا بستگی داره. اگر من توی برزیل زندگی می‌کردم، موسیقی شاد رقص لاتین می‌ساختم. به نظرم این خیلی خوبه که همه‌ی موسیقی‌های خوب (و به‌خصوص بی‌کلام) بازتابی از فرهنگ، اتمسفر و روح اون کشور هستند (البته به جز استثنا‌هایی که ناشی از احساسات شخصی موسیقی‌دان هستند).

.

یزدان: آرمان‌تون چیه؟ دوست دارید توی صنعت موسیقی به کجا برسید؟ (توی روسیه یا کلاً توی دنیا)

الکس:  الان ما آرمانی درباره‌ی صنعت موسیقی روسیه یا دنیا نداریم. ما فقط کاری رو می‌کنیم که بهش علاقه داریم و این واقعاً باعث خوشحالیه که مردم به موسیقی ما گوش می‌دهند و از ما حمایت می‌کنند. صادقانه بگم، خیلی عالیه که به کمک موسیقی زندگی‌ رو گذروند. چون ما این موضوع رو خیلی دوست داریم.

.

یزدان: همه‌ی شما جوان هستید و در مقایسه با سن‌تون، موسیقی‌تون خیلی عمیق و جدیه. در حقیقت کارتون واقعاً محشره!

الکس:  ممنونم، خوشحالم که این رو می‌شنوم.

.

یزدان: شما آهنگ‌هاتون رو توی سایت Last.fm برای دانلود رایگان گذاشتید. این براتون مشکلی پیش نمیاره؟

الکس:  الان برامون مشکلی ایجاد نمی‌کنه. اگر این کار رو نمی‌کردیم، هیچ وقت مردم به کارمون گوش نمی‌دادند.

.

یزدان: جدیداً آخرین صفحه‌ی فشرده‌تون (Come Full Circle) رو شنیدم. استثنایی بود، مخصوصاً Nevermore. اما به عقیده‌ی من Endless، حتی در مقایسه با تمام آهنگ‌های پست‌راکی که تا حالا شنیدم، یه شاهکار بود. یه کم بیشتر درباره‌ی این شاهکار برامون بگو.

الکس:  خب، فکر می‌کنم کلمه‌ی «شاهکار» خیلی مبالغه آمیز باشه، به هر حال ممنونم. دو روز طول کشید تا این آهنگ رو بسازم. اون موقع یه سری مشکلات شخصی داشتم. از نظر من، حتی یه مشکل می‌تونه منشا خوبی برای الهام گرفتن باشه. بعد از اینکه تموم‌اش کردم، برای بچه‌ها فرستادم‌اش و با همدیگه رو به راهش کردیم. قصد دارم در آینده این آهنگ رو دوباره بسازمش، اما این دفعه با اضافه کردن ویولن.

.

یزدان: بابت شرکت توی این مصاحبه ازت ممنونم. از طرف خودم و تمام خوانندگان Psychedelia Music E-zine ازت تشکر می‌کنم.

الکس:  منم ازت ممنونم. موسیقی خوب گوش بدید و کتاب بخونید!

 .

.

Advertisements