بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش دوم

 

 

بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش اول

 

 

12. Memories Of Machines – Warm Winter

 

به گمانم اینجا اولین وبلاگ پارسی زبان است که خبر انتشار این آلبوم را منتشر کرد و بیوگرافی کاملی از این سوپر گروه ارائه داد . اگر یادتان باشد گفته بودم که معمولا سوپر گروه ها موفقیت گروه های اصلی اعضای خود را بدست نمی آورند . از تیم بونس گفتم . یکی از دو ستون No-Man . او در No-Man با استیون ویلسون آهنگ ساخته . از جانکارلو ارا گفتم . مردی که مرا با سولوهای گیتارش زجر می دهد . مردی که با نت احساس را با بازده 100% انتقال می دهد . مردی که شاید روزی یکی از دلایل مرگ من بر اثر ترشح زیاد دوپامین ناشی از به اوج رسیدن های مکرر در ملودی هایش باشد . جانکارلو ارا در Nosound وظیفه خطیر روانی کردن مخاطب را برعهده دارد . با این مقدمه طولانی تکلیف مشخص است که با چه آلبومی روبرو هستیم . نکته منفی آلبوم به نظر من آرت راک مورد علاقه تیم بونس است . هیچ وقت نتوانستم با صدای او ارتباط برقرار کنم . این مرد بیش از حد خسته کننده است ! متاسفانه ( به نظر من البته ) آرت راک تیم بونس غالب است بر تم موسیقیایی جانکارلو ارا . شکی ندارم که اگر تم آلبوم 50-50 بین ایندو تقسیم میشد جنون وارده ! صدمات بیشتری از آلبوم حاضر اعمال میکرد ! با این حال در بعضی ترانه ها همچون ترانه بی نظیر Before We Fall جانکارلو ارا با آن گیتار دوست داشتنی اش همه کار می کند . بالا می برد، به پرواز در می آورد ، این سو و آنسو پرتتان می کند . اولین آلبوم این سوپر گروه کاری قابل تامل از آب درآمد باید منتظر ماند و دید در آینده ارا زورش به بونس می چربد یا که نه ! .

 

بونس درباره این آلبوم می گوید : «موسیقی آلبوم نیز مابین هارمونی های بلند همراه با سولوهای قوی ، قطعات امبینت کوتاه و موسیقی دلنشین آکوستیک تغییر می کند . موسیقی آلبوم ارتباطی قوی با گذشته  Nosound و No-Man دارد . ترکیبی ازسبک های Art Rock ، Ambient ، Chamber Classical و Dream Pop  . خارج از بحث سبک آلبوم ، شاید بیشترین چیزی که در موسیقی پروژه ما شنیده بشود ، تاثیر راک دلنشینی است ( مخصوصاً پینک فلویدِ دهه 1970) که در پس زمینه موسیقی آلبوم شنیده میشود . از ابتدای ژانویه 2011 واکنش های اولیه نسبت به پایان کار ، همانطور که انتظار داشتیم مثبت بوده است . قرار داد جدیدی با کمپانی آلمانی Mascot در حال امضاء شدن است و برای انتشار آلبوم نیز در اواسط ماه مِی 2011 توافق صورت گرفته است .»

 

 

11. Lunatic Soul – Impressions

 

ماریوژ دودا . این اسم تا 10 سال پیش ناشناخته بود . امروز برای عده کمتری از طرفداران موسیقی ، آنهایی که موسیقی مفهومی خوراکشان است آنهایی که پراگ بازند ! نماد است . نماد ابر چهره پراگرسیو لهستان . اغراق نیست اگر بگوئیم از ابر چهره های پراگرسیو نسل جدید . او را با Riverside می شناسید . پروژه انفرادی جناب دودا Lunatic Soul کمی با پروژه اصلی اش فرق دارد . این آلبوم سومین آلبوم وی در قالب این پروژه انفرادیست . آلبوم اول روح دیوانه ( آلبوم سیاه ) نام داشت و به گمانم بهترین آلبوم از مجموعه کارهای Lunatic Soul است . آلبوم دوم روح دیوانه دو ( آلبوم سفید ) نام داشت و سال 2010 منتشر شد . درباره آلبوم دوم قبلا صحبت کرده ام . فضای دو آلبوم اول با رنگ کاور آرتشان بخوبی نمایش داده شده است . اما آلبوم سوم Impressions . همانطور که قبلا بیان کرده ام این آلبوم را بطور مفهومی مکمل دو آلبوم نخستین دانسته اند پس می بایست این سه را به مانند کارهای ریوساید سه گانه بدانیم . حرکت دودا به سمت امبینت ( دارک امبینت ) تحسین برانگیز است . من عاشق این نوع سوئیچ ها هستم . آلبوم غریب است و کمی مرموز . ترانه ها بی کلامند و با ریتم فریاد می کشند . دودا با خلق این آلبوم رویایی سناریوی جدیدی می ن/NC/BBیسد که شاید سکانس های پایانی این سه گانه باشند . دقیقا بخاطر دارم که این آلبوم مرا مجنون کرده بود . آلبوم این قدرت را دارد که تا مدتی شما را قفل خود کند ! دو ریمکس از کارهای قبلی نیز در آلبوم گنجانده شده است . شخصا ریمکس آهنگ Summerland را از نسخه اصلی بیشتر دوست داشتم . در پایان باید گفت روح دیوانه بار دیگر به تلاطم در آمده است و در سکوتی غریب و تاریک فریاد می کشد .

 

 

10. Kauan – Kuu..

 

نمی دانم Kauan را می شناسید یا نه . Kauan زائیده افکار موزیسین همه فن حریف روسی Anton Belov است . او همیشه در حال تغییر یا بهتر است بگویم تکامل است . فکرش شاید کمی سخت باشد که موسیقی امروز Kauan ابتدا فولک بلک متال بوده سپس به فولک دوم تغییر یافته و در نهایت تبدیل شده به یک تجربه موسیقیائی نفس گیر دیگر . آلبوم Kuu سفری است با 4 ترانه به قلمرو امبینت ، فولک ، دوم و پست راک/متال . مدت زمان آهنگ ها زیاد است و 3 تای آنها بالای 10 دقیقه اند با این حال ساخت هوشمندانه و شیفت های به جا روی اتمسفرهای مختلف مانع از خسته شدن شنونده می شود . صدای عبوس و با شکوه Belov باعث می شود Kuu یک مالیخولیایی دلپذیر و قابل لمس باشد . ترکیب عجیب و غریب پیانو ، ویالن ، کیبورد و گیتار بسیار زیبا انجام شده و تحسین های زیادی را برانگیخته است . در واقع برای من Kuu همچون نمایشی است سراسر عمق و زیبائی با کارگردانی Anton . صدای جدی Anton با آن عطر افسرده اش را خواننده زن می خواهد گرم کند . به نظرم این آلبوم با شکوه درونگرا ترین و خصوصی ترین آلبوم Kauan است .

 

 

Advertisements