Steven Wilson – Grace For Drowning – 2011

.

کم پیش می آید برای آلبومی ماهها و سالها منتظر بمانم . وقتی موزیسینی با نبوغ و ابتکار و هوش موسیقیایی خود آنچنان شما را تحت تاثیر خود قرار دهد و شما را مسحور و مجذوب هنر خود سازد تحمل انتظاری طولانی منطقی ترین کار ممکن است . شما منتظر می مانید و سپس ماهها و سالهای پیش رو را با هنری ناب سپری می کنید . یک معامله نه چندان پایاپای و لذت بخش و صد البته پر سود برای شنونده . در مجموع امسال فقط منتظر انتشار دومین اثر انفرادی استیون ویلسون بودم . انتظار به پایان رسید . نابغه باز موسیقی ساخت و ما را به حال خودمان رها کرد . باور کنید از امروز صبح بی وقفه این آلبوم را گوش می کنم و لذت میبرم . استیون ویلسون با این آلبوم به دنیای جدید و عجیبی سفر کرده است . ما نیز در این سفر همراه او هستیم . سفری مدرن به گذشته های نه چندان دور . انگار با هواپیمای اختصاصی به قدیم پرواز کرده ایم . ایتدا کمی از آلبوم ، انتشار و یش از انتشار آن صحبت می کنم و سپس به خودم آلبوم خواهم رسید .

اطلاعات کلی

نام آلبوم : Grace For Drowning

تاریخ رسمی انتشار : بیست و ششم سپتامبر 2011

نام لیبل : ساب لیبل Kscope

تعداد دیسک : دو

زمان آلبوم : دیسک اول : چهل دقیقه ، دیسک دوم : چهل و سه دقیقه و پانزده ثانیه

تاریخ ساخت آلبوم : ژانویه 2010 تا جون 2011

تعداد تراک ها : دیسک اول : هفت تراک ، دیسک دوم : پنج تراک . در مجموع دوازده تراک . دلاکس ادیشن : شش تراک اضافه .

نسخه های مختلف انتشار آلبوم : سی دی و وینیل و Blu-Ray

موزیسین ها :

Nic France

Steve Hackett

Robert Fripp

Tony Levin

Nick Beggs

Trey Gunn

Theo Travis

Jordan Rudess

هنرمندان مسئول امور بصری :

Lasse Hoile : عکاس و کارگردان

Bettina Ejlersen : دستیار عکاسی

Carl Glover : کارگردان هنری

Ray Shulman : آوترینگ بلو-ری


ویلسون ، کمی پیش از انتشار

اگر بازه زمانی پیش از انتشار این اثر را که دومین اثر انفرادی استیون ویلسون است ، بازه زمانی بین اثر اول و دوم بدانیم بی درنگ به سال 2008 میرویم . سالی که اولین اثر انفرادی ویلسون منتشر شد . منتقدین همگی دید مثبی به آن اثر داشتند . اثری که به نظر من ویلسون را در خالص ترین شکل آن زمانش نشان میداد . ترانه های زیبا و اشعار زیباتری که با هم مجمموعه ای ماندگار را رقم زدند . سال بعد ویلسون با پورکیوپاین تری آلبوم The Incident را منتشر کرد . آلبومی با ویژگی ها و داستان های خاص خود . اگر علاقه مندید مصاحبه ویلسون را درباره آن آلبوم در دو قسمت ( قسمت اول و قسمت دوم ) بخوانید تا با داستان آلبوم کاملا آشنا شوید . سال 2011 ویلسون با آلبوم سوم بلکفیلد می آید و سال 2011 با دومین اثر انفرادی خود . در این میان سری آلبوم هایی تحت عنوان ریمکس و کاور ورژن منتشر شدند . سال 2010 ویلسون آلبوم آخر آناتما We’re Here Because We’re Here را میکس کرد ( مصاحبه های آناتما درباره آلبوم آخرشان را اینجا و اینجا بخوانید ) . ویلسون امسال نیز کار میکس آلبوم جدید Opeth یعنی Heritage را انجام داد . درباره آلبوم جدید Opeth بطور مفصل بخوانید :  اینجا . فعالیت های زیاد این موزیسین فعال محدود به موارد اشاره شده نیست و ویلسون همکاری هایی با گروههای مثل OSI ، Orphaned Land و Paatos داشته است . لیست کامل همکاری های ویلسون را اینجا ببینید .

ویلسون – Grace For Drowning

اگر هنوز مصاحبه ویلسون درباره این آلبوم نخوانده اید همین الان آنرا در دو قسمت بخوانید – قسمت اول و قسمت دوم – ویلسون موزیسین فوق العاده فعالیست . هر جا که هنر ، موسیقی و دهه طلائی موسیقی یعنی دهه هفتاد باشد با احتمال خیلی زیادی منتظر حضور ویلسون نیز باشید . اما خود ویلسون فعالیت خود را در این دو سال کم می داند . او می گوید این آلبوم اولین موسیقی «استیون ویلسون» در این دو سال است پس از آلبوم The Incident پورکیوپاین تری . او می گوید آلبوم آخر بلکفیلد را اویو گفن نوشته نه او . می گوید اگر اولین اثر انفرادی وی را تاثیر و الهام از دهه هشتاد بدانیم آلبوم جدید را باید تاثیر و الهام و شاید به نوعی احیای مدرن دهه هفتاد بدانیم . ویلسون درباره نام آلبوم می گوید علیرغم پرسش بسیاری این عنوان به جف باکلی ارتباطی ندارد . پرسش گران این سوال  به ذهنشان خطور کرده چرا که تنها آلبوم جف باکلی Grace نام داشت و جف باکلی در اثر غرق شدگی Drowning فوت کرد . اما ویلسون به مانند همیشه داستان خود را دارد . همانطور که بقیه کارهای او داستانی منحصر به فرد داشتند این آلبوم نیز داستان منحصر به فرد خود را دارد . عنوان آلبوم ارتباط مستقیم با داستان آلبوم دارد . داستانی که یک نقطه عطف دارد . آن نقطه عطف چیست ؟ ویلسون می گوید عنوان آلبوم از داستان مردمانی گرفته شده که تجربه های خیلی نزدیگ به مرگ داشته اند بویژه آنهایی که نزدیک بوده در اثر غرق شدن بمیرند . آنها پس از نجات می گویند : هنگامی که شما در حال غرق شدن هستین ، بعد از دست و پا زدن و مبارزه برای زنده ماندن به نقطه ای می رسید که تقریبا وارد یک مرحله از آرامش می شوید . آرامشی که تمام وجود شما را فرا می گیرد . این همان نقطه است . همان نقطه عطف . ویلسون به زیبائی این حالت آرامش قبل از مرگ را به حالت هایی از زندگی تشبیه می کند . وی می گوید همه ما در حال غرق شدن هستیم . زندگی نوعی غرق شدگی است . تدریجی و کمی طولانی . در نقطه ای از زمان شما حالتی از آرامش را تجربه می کنید . گویی این همان آرامش پیش از غرق شدگی است . او می گوید : من در این سن دیگر برایم مردم و نوع تفکرشان درباره من مهم نیست .

ویلسون می گوید باید برای این آلبوم وقت گذاشت تا بتوان آنرا عمیقا درک کرد . آلبوم دو قسمت دارد : Deform To Form a Star و Like Dust I Have Cleared From My Eyes و ویلسون می گوید باید برای هر قسمت وقت زیادی صرف کرد سپس به سراغ دیگری رفت . ویلسون قسمت دوم را تجربی تر و تاریک تر میداند . این تاریک تر بودن را به  روشنی می توان درباره دیسک دوم Insurgentes نیز مشاهده کرد . انگار ویلسون در دیسک های دوم با آهنگ های کمتر ولی طولانی تر و تاریک تر قصد زدن ضربه نهایی را دارد . ویلسون می گوید باید غرق در این آلبوم شوید تا آنرا متوجه شوید وگرنه خیلی از چیزها را از دست خواهد داد .ویلسون این آلبوم را بزرگترین پروژه خود تا به امروز می داند و دلایل خود را حضور موزسین ها و سازهای مختلف می داند . حضور سازهای بادی چوبی تا گروه های کُر ، پاینو تا گیتار و نوازنده های جز تا راک می داند . استیون موفقیت گروه های راک دهه هفتادی را استفاده از المنت های موسیقی جز و ناکاملی نسبی موسیقی راک دهه هشتاد تا به امروز را فقدان کامل تاثیرات جز بر آن می داند . او این آلبوم را تلاشی برای بازگشت تاثیرات جز به پراگرسیو راک می داند . به همین دلیل از موزسین های جز استفاده کرد . او یاد نکردن گروه های راک از جز را شرم آور می خواند . وی جز را عامل نوآوری و شکوفایی موسیقی در دهه هفتاد میلادی می داند . او جز را عاملی اصلی در رسیدن موزیسین به رهایی می داند . با این تفاسیر این آلبوم تاثیرات شدیدی از جز و گروه هایی دهه هفتادی در خود دارد .

این آلبوم اثر بدیع است . تصاویر قبلی خود را از ویلسون کمی کنار بگذارید و با موسیقی جدید رو در رو شوید . خبری از موسیقی تاریک Insurgentes نیست ولی تاریکی به گونه ای دیگر خود را نمایان می کند . این آلبوم هم شبیه آهنگ هایی شبیه آهنگ های Insurgentes دارد مثل بخش هایی از Sectarian و آهنگ شاهکار ، بی نظیر و تاریک Index و هم آهنگ هایی دارد که شاید نمونه آنرا در کارهایی نخستین پورکیوپاین تری و King Crimson شنیده بودیم . تاثیر جز به شدت بارز است . مثل همیشه کارهای بصری آلبوم با Lasse Hoile بوده است . کارگردان و عکاس نابغه دانمارکی که ارتباط معنوی عمیقی با ویلسون دارد و حرف های ویلسون را نه در قالب نُت بلکه در قالب شات و فریم به زیبائی و تاریکی هر چه تمامتر میزند . قبل از انتشار این آلبوم 3 ویدئو از این آلبوم منتشر شد که از لینک های زیر می توانید آنها را ببینید . آلبوم را گوش کنید . چند بار و سپس با آلبوم به این سو و آن سو بروید و داستان خود را داشته باشید .

ویدئو ها و لینک های مرتبط

ویدئوی Remainder the Black Dog

ویدئوی Track One

ویدئوی Index با زیرنویس اختصاصی وبلاگ

وبسایت رسمی آلبوم

Advertisements