Radiohead – The King of Limbs – 2011

.

ریدیوهد

افتخار می کنم که دوران زندگی ام با دوران حیات گروهی چون ریدیوهد همزمان شده است . گروهی که شاید در حال حاضر نظیر آن وجود نداشته باشد یا در بهترین حالت به تعداد معدودی وجود داشته باشد . درست است که دنیای موسیقی وسیع تر از آن چیزی است که در ذهن می گنجد ( بارها پیش آمده است که پروژه انفرادی یک موزیسین ناشناخته همگان را بهت زده می کند ) اما نباید در بی نظیر بودن گروه هایی چون ریدیوهد کوچکترین شکی به خود راه داد . بی همتا بودن ریدیوهد را می توان اینگونه نیز بازگو کرد که وقتی آنها آلبوم In Rainbows را در سال 2007 منتشر کردند مجله تایم نام آنها را در لیست 100 شخص با نفوذ سال گنجاند .

.

نبوغ

تام یورک ، جانی گرینوود ، فیلیپ سلوی …. اولین کلمه ای که بعد از شنیدن این اسامی به ذهن یک طرفدار پر و پا قرص موسیقی متبادر می شود » نبوغ » است . ریدیوهد از دور هم جمع شدن چند نابغه تشکیل شده است . بدبین ترین و غیر منعطف ترین شنونده موسیقی نیز با تجربه پروژه های انفرادی اعضای گروه در این مورد کاملا به یقین خواهد رسید . فقط و فقط یک مثال : اگر کارهای انفرادی تام یورک را شنیده باشید به آهنگ Harrowdown Hill برخورد کرده اید . به قول یکی از دوستان با این آهنگ می توان مکاشفه کرد . اگر تاکنون تجربه مکاشفه با این آهنگ را نداشته اید کافی است آنرا مصرف کنید و اعتیاد لذت بخش آنرا تجربه کنید . مطمئنا پس از اینکه به حالت عادی بازگشتید فقط یک کلمه از دهانتان خارج می شود ! نبوغ !

.

فعالیت

اعضای گروه بین دو آلبوم آخر یعنی سال های 2007 تا 2011 اصلا بیکار نبوده اند و هر کدام به تنهایی به انتشار سینگل ، آلبوم و … پرداختند . حتی خود ریدیوهد نیز دو سال پیش سینگل هایی با عنوان These Are My Twisted Word و Harry Patch (In Memory Of) منتشر ساخت ( اینجــــــــــا راجع به این دو سینگل مفصل توضیح داده بودم ) سال گذشته نیز فیل سلوی درامر گروه اولین آلبوم خود را منتشر ساخت ( اینجـــــا کلیک کنید ) جانی گرینوود هم بیکار نبود . پارسال دی وی دی بی نظیر اجرای پراگ نیز منتشر شد . شیوه فیلم برداری و تدوین این دی وی دی کاملا جدید و ابتکاری بود .

.

تام یورک

ریدیوهد از یک ویژگی برجسته سود می برد که شاید کمتر گروهی در حال حاضر ( حداقل در میان گروه های مشهور سبک راک ) از آن برخوردار است . بله . تام یورک . تام یورک را می توان اینگونه توصیف کرد : ذهنی مریض ، تاریک ، عجیب ، بکر و پر از ابتکار و نبوغ . در نابغه بودن یورک هیچ شکی نیست . تام یورکی که روح تاریکش را با اشعار ، ملودی و حتی حرکاتش روی استیج به مخاطب متقل می کند . تام یورک را می بایست یکی از نوابغ زنده موسیقی دنیا دانست که با اینکه صدای خارق العاده ای ندارد اما استعدادش در انتقال حداقل برای من بی همتاست . باز به قول یکی دیگر از دوستان صدای تام یورک آخرین ساز بکار رفته در موسیقی ریدیوهد است . سازی که با بالا و پائین هایش ، با سوز و گدازش روح و روان شنونده را به چالشی جدی می کشاند .

.

خاص و متفاوت بودن

ریدیوهد مشهور است اما این شهرت به معنای پاپیولار بودن نیست . ریدیوهد هم هنر خود را در سطح بسیار بالائی نگه داشته است هم با اجرای کنسرت های کاملا مدرن هزاران نفر را جذب اجراهای خود می کند و هم در برنامه های مختلف تلویزیونی شرکت می کند اما نکته همانی است که بالا اشاره کردم ، هیچ گاه سطح و کیفیت کار پائین نمی آید . جنس موسیقی ریدیوهد خاص است – گاهی موسیقی شان به شدت تجربی می شود – یعنی به گونه ای است که یا از آن لذت می برید یا اصلا نمی توانید با آن ارتباط برقرار کنید . خوشا به حال آن کسانی که می توانند می توانند با آن ارتباط برقرار کنند چرا که به محض برقاری این ارتباط دریچه جدیدی به روی زندگی شان باز می شود و لذت بی حصر و حد و بی همتایی را تجربه می کنند .

.

شیوه انتشار

خاص بودن آنها ادامه می یابد تا به موزیک ویدئو ، کاور آلبوم ، استایل اعضا و حرکاتشان روی استیج ، نورپردازی و ضبظ کنسرت ها و انتشار دی وی دی و آلبوم ها می رسد . این تفاوت به مذاق خیلی ها خوش می آید اما گاهی حتی خیلی از نوابغ موسیقی نیز آنرا نمی پسندند . استیون ویلسون دیگر نابغه زنده موسیقی دنیا شیوه ریدیوهد و ناین اینچ نیلز برای انتشار آلبوم هایشان را نمی پسندد و اعتقاد دارد نباید هنر اینگونه راحت و رایگان به همگان عرضه شود . وی همزمان مخالف تجاری سازی هنر موسیقی نیز هست . این دو نظر مخالف هر دو قابل تامل هستند .

.

ژانر

آنها تاکنون شیفت زیادی بین آلترناتیو ، الکترونیک و موسیقی تجربی داشته اند . گاهی غلظت هر کدام بیشتر از بقیه می شود . برای مثال آلبوم Kid A کاملا الکترونیک بود . بهتر است وقتی ریدیوهد گوش می کنید روی ژانر زیاد تمرکز نکنید ! با این حال شکی نیست که بیس موسیقی آنها آلترنیتیو است .

.

ریدیوهد و منتقدین

ریدیوهد از آندسته گروه هایی است که از اکثر متقدان نمره بالایی دریافت کرده است . میانگین نمره های پیچفرک به آلبوم های گروه ( سایت سختگیر و گاهی مزخرف نقد موسیقی ) چیزی نزدیک به 10 از 10 است . نگاه اجمالی به نقد ها به روشنی بیانگر بالا بودن سطح کار این گروه است . تاکنون تفاوت فاحشی بین نقد های گونان نوشته شده برای یک آلبوم خاص از ریدیوهد دیده نشده است .

.

The King Of Limbs

خبر آلبوم جدید سال گذشته در سایت رسمی گروه منتشر شد اما عنوان آن خبر این بود : احتمالا گروه LP جدید را تا پایان سال (2010) منتشر خواهد کرد . اشتیاق طرفداران برای شنیدن این آلبوم پس از سه سال به اوج ود رسیده بود . سال 2010 تمام شد اما خبری از آلبوم جدید نبود . تنها چند روز مانده به انتشار آلبوم ( همین چند روز پیش ) خبری روی سایت رسمی گروه قرار گرفت و نام آلبوم و تاریخ و نحوه انتشار آلبوم مشخص شد . من از شنیدن آلبوم بهت زده شدم . بار دیگر شاهکاری دیگر . اما باید بارها آلبوم را گوش کنم تا بتوانم کاملا با آن ارتباط برقرار کنم . تنها چیزی که می توانم بگویم این است که به مانند In Rainbows تا ماهها باید ریدیوهد گوش کنم .

.

بعد نوشت: Codex یک شاهکار مسلم از لحاظ محتوا در موسیقی است.

.

Advertisements