iLiKETRAiNS – He Who Saw The Deep – 2010

I Like Trains یا بطور معمول iLiKETRAiNS نام گروه پست راک بریتانیائی است که از شهر لیدز برخاسته و ترانه هایی خلق می کند که مخاطب را به فکر فرو می برد ، گیتار و پیانوی پراکنده ای در آن جریان دارد ، صدای خواننده به کرات زیر و بم می شود ، کُرال پَسیج های بالائی در آن شنیده می شود و صداهای ارکسترال پر انعکاس در آن بتدریج بلند می شود . آنها الهام خود را از ضعف های تاریخی و یک دید بدبین جهانی ترسیم می کنند . اولین LP آنها ، Elegies to Lessons Learnt ، توسط Beggars Banquet Records و اولین EP آنها ، Progress Reform ، توسط Fierce Panda Records منتشر می شوند . شبی اعضای گروه به یک کلاب در شهر لیدز می رود ، کلابی با نام The Brudenell Social و در آن کلاب با گروههائی چون Youthmovies ، Blood Red Shoes ، The Strange Death of Liberal England ، Josh T. Pearson ، The Early Years و Tired Irie آشنا می شوند . در هفتم آپریل 2007 آنها در  برنامه ای تلویزیونی با عنوان The DJ Set شرکت می کند که این برنامه شامل مصاحبه و اجرای زنده آنها بود . دیوید مارتین خواننده اصلی گروه در این برنامه توضیح می دهد که چطور خواست که موسیقی شان احساس و حال و هوای مکانی و جغرافیائی داشته باشد .

گروه روی آلبوم های مفهومی کار کرد . ترانه های آلبوم Elegies to Lessons Learnt بر پایه حوادث تراژیک و غم انگیز تاریخی شکل می گیرند و بعد از یه سری تحقیق و مطالعه نوشته می شوند . گاردین iLiKETRAiNS را اینگونه توصیف می کند : «موسیقی باشکوه و اندکی متمدن غیرقابل دسترسی . کمتر شنیداری و بیشتر دیداری ، همچون بازدید از یک موزه و یا مرور خاطرات یک جنگ . این ها است که باعث جذابیت آنها می شود» . مجله تایم iLiKETRAiNS را پیشرو راک کتابخانه ای می خواند و NME در وصفشان از کلماتی چون منحصر به فرد و برلیان استفاده می کند . موسیقی iLiKETRAiNS مرا بیشتر یاد Her Name is Calla ، A Whisper in the Noise می اندازد . کلام نقش محوری در موسیقی شان ایفا می کند ( برخلاف اکثر گروههای پست راک که ترانه هایشان بی کلام است ) . توصیف مختصرم می تواند اینگونه باشد : پست راک با مایه های ایندی راک ، بریتانیائی ( با تاکید پست راک انگلیسی !!! ) !!! و ساختارشکن . هم اکنون دومین آلبوم استودیوئی و فول لنگث آنها پیش روی شماست …

Advertisements