Opeth – In Live Concert At The Royal Albert Hall – 2010

آُپث رو خیلی ها میشناسن . خیلی ها بخاطر موسیقی اش خیلی ها هم بخاطر کاور آلبوم هاش ( اینجا کفه ترازو به سمت بانوان محترم سنگین میشه ) . این گروه سوئدی که تو همه آلبوم هاشون پراگرسیو دث متال خوندن جز یکی که اون Damnation بود . این آلبوم بوضوح پراگرسیو راک بود . آلبوم Watershed هم مخلوطی از این دو سبک بود . در جواب اینکه اُپث چیه سبکشون دقیقا چیه باید گفت بدلیل تاثیر و الهام زیادی که اونا از گروههای متال گرفتن دث متال وارد موسیقیشون شد ولی دث خالص نیست همونطور که پراگرسیو متال خالص هم نیست . اُپث موسیقیش خیلی طرفدار داره و خیلی ها شاید بپرستن این گروه رو . اما باید گفت با اینکه اونا خیلی تو کارشون موفق بودن ولی خیلی مونده تا به گرد پای پراگرسیو کار های درست و حسابی برسن . استیون ویلسون تو آلبوم Blackwater Park با گروه همکاری کرد و نوعی اعتبار به گروه بخشید . با این همه و با اینکه کارهای زیادی از اونا رو دوست دارم اما جزو گروههای برتر از نظر من نیستن . البته با این دید که المنت پراگرسیو کارشون رو پر رنگ تر و ارجح به المنت های دث متال بدونیم . کار جدید منتشر شده مجموعه ای هست از اجرای زنده اونها در لندن و در تالار رویال آلبرت . امیدوارم لذت ببرید .

Set 1

(Blackwater Park)

1. «The Leper Affinity»

2. «Bleak»

3. «Harvest»

4. «The Drapery Falls»

5. «Dirge for November»

6. «The Funeral Portrait»

7. «Patterns in the Ivy»

8. «Blackwater Park»

Set 2

1. «Forest of October» (Orchid)

2. «Advent» (Morningrise)

3. «April Ethereal» (My Arms, Your Hearse)

4. «The Moor» (Still Life)

5. «Wreath» (Deliverance)

6. «Hope Leaves» (Damnation)

7. «Harlequin Forest» (Ghost Reveries)

8. «The Lotus Eater» (Watershed)

Advertisements