Katatonia – Dead End Kings – 2012
.
.
7.8
.
کاتاتونیا در دهه سوم فعالیت هنری خود بسر میبرد و به مانند یک موتور دیزلی هر چه از عمر فعالیتش می گذرد عملکرد بهتری از خود نشان می دهد. برآیند بسیار بسیار مثبت نظر منتقدان درباره آلبوم آخر آنها Night is the New Day گواه عملکرد رو به رشد آنهاست. آنها به مانند برخی از گروه های دوم/دث متال اروپایی دچار افت نشدند. آرام آرام بهتر شدند. این روند بخصوص از آلبوم ویوا امپتینس بوضوح قابل رویت است. در سال 2006 کاتاتونیا با The Great Cold Distance همه را شگفت زده می کند و در سال 2009 Night is the New Day همچنان همگان را راضی نگه میدارد. در سالهای اخیر المنت های پراگرسیو در موسیقی کاتاتونیا پر رنگ شد و پراگرسیو ترین آلبوم گروه Night is the New Day به عنوان بهترین آلبوم گروه اعلام شد(شخصا موافق نیستم). ترانه The Longest Year از آن آلبوم یک شاهکار همه جانبه بود. موسیقی سرد و تاریک، متن شعر سرد و افسرده و ویدیئویی کاملا منطبق بر موسیقی و متن شعر برجسته ترین نکته آن آلبوم بود. کاتاتونیا از دید موسیقیایی یونیک است. دلیل آن سبک خاص گروه است که طی سالهای متمادی فعالیت هنری به آن دست یافته اند و تا آنجا تاثیرگذار است که گروه های زیادی تحت تاثیر آن فعالیت خود را شروع نموده اند. موسیقی کاتاتونیا سرد است و تاریک. دو المنتی که در خود سوئد نیز حس می شوند. کاتاتونیا با قدرت و ظرافت تمام این دو مفهوم را از طریق نُت به شنونده در سرتاسر دنیا منتقل می کند. دومین دلیلی که کاتاتونیا را خاص جلوه می دهد صدای جوناس رنکسه است (آندرس گیتاریست گروه «ج»وناس تلفظ می کند نه «ی»وناس). صدای او مانند پکیجی است مهر و موم شده که هر شنونده بنا به جهان بینی و روحیات خود احساسات متفاوتی از آن بیرون می کشد. باید گفت صدای جوناس تعریفی صوتی از سرما و تاریکی است. سومین دلیلی که کاتاتونیا را برجسته می کند آرت ورک های بی نظیری است که در آلبوم های گروه دیده می شود. تصاویر بدیع، تاریک و پرمعنایی که حلقه آخر سلسله مراحل کار هنری کاتاتونیاست. حلقه آخر از میان حلقه هایی که هر یک پرمغز و عمیقند. تمام این پروسه ها آلبوم به آلبوم پختگی را تجربه کردند و باید بگویم Dead End King پیشرفت و پختگی را در بالاترین حد کاتاتونیا تا به امروز نشان می دهد. چه از لحاظ ساختارآلبوم ، چه از لحاظ شعر، چه از لحاظ جنبه های بصری و…آلبوم های قبلی (بخصوص سه آلبوم قبلی) کارهای باشکوهی بودند با تکیه بر تک آهنگ های بی نظیر اما نُهمین کار کاتاتونیا Dead End Kings پروژه ای همه جانبه است. تک تک آهنگ ها، اشعار، آرت ورک در یک مسیر حرکت می کنند. همه جانبه ترین اثر کاتاتونیا تا به امروز و به نظرم پخته ترین اثر آنها تاکنون. پس ممکن است دیگر مثل آلبوم The Great Cold Distance با ترک های سوپرشاهکاری چون My Twin روبرو نشوید اما کلیت آلبوم کاملا ارضا کننده است.
.
شروع آلبوم و شروع ترک اول The Parting با ویالن سل لایه های جدی از درونگرایی و اندوه را وارد موسیقی کاتاتونیا می کند. پیانو و سپس گیتار آهنگ را وارد فازی خشمگین می کنند و دوباره آهنگ وارد فازی مهربان و آرام می شود. پیانو کنترل آهنگ را در دست می گیرد و صدای لطیف جوناس همه کاره می شود. او با صدایش هیپنوتیزمتان می کند. آهنگ با همین داینامیک رنج تا انتها ادامه می یابد. ترک بعدی با بقیه ترک ها فرق دارد و آن حضور خواننده میهمان Silje Wergeland است. خواننده کنونی گروه آلمانی The Gathering که البته تحقیقا بک وکال جوناس در این آهنگ است. هارمونی های آوازی Silje و ترکیب آن با صدای غریب جوناس همچون خراشی است بر قلب و روح شنونده. صدای Silje داینامیکی غنی به آهنگ اضافه می کند که به نظرم به زیبایی قابل درک است و به هیچ وجه در ذوق نمیزد. قدرت و خشونت آلبوم با Hypnone کمی افزایش می یابد تا نوبت به ترک فوق العاده The Racing Heart برسد. خواننده به تنهایی یک ترانه بی نظیر به شما هدیه می دهد. Buildings مصمم ترین ترک متال آلبوم است. ریف های همگن آن دقیقا در آن لحظه ای که شنونده احساس آرامش می کند ورق را بر می گرداند. Leech نیز ملو است و سولوی کاتاتونیایی دارد و تا پایان آلبوم 3 سورپرایز از شما پذیرایی می کنند. Lethean ، Undo You و Dead Letters و آلبوم با زیباترین آهنگش به پایان میرسد. لیریک ویدئوی این آهنگ را ببینید و از متن شعر تاریک آن لذت ببرید. نمره ای که من به آلبوم دادم نمره من فقط و فقط به موسیقی آلبوم است. اما اگر بخواهم برای دیگر جزئیات آلبوم هم نمره ای در نظر بگیرم آنها به این گونه خواهند بود:
.
آرت ورک آلبوم همانطور که آندرس می گوید سورئال است. کلاغ ، جمجمه ،آن ماده سیاهی که از دهان کلاغ خارج می شود و دیگر عناصر مورد در آرت ورک همگی نماد هستند. او می گوید استفاده از رنگ خاکستری بی دلیل نیست و با نام آلبوم و متن اشعار (که ناشی از تفکراتشان است) همخوانی کامل دارد. آرت ورک آلبوم از دیدگاه من نمره ای بین 9 و 10 میگیرد در حالیکه نه 9 است نه 10! به نظر من به اشعار آلبوم و مضامین استفاده شده در اشعار نمی توان کمتر از 9 داد. مفاهیمی که آنها در اشعار، اسم ترانه ها استفاده می کنند به گفته آندرس کاملا انتزاعی است. نام آلبوم به گفته آندرس به خود کاتاتونیا باز می گردد. جوناس می گوید این آلبوم درباره دالان های مغز ماست که هیچ بازگشتی برای آنها وجود ندارد. آندرس می گوید نام این آلبوم به کاتاتونیا، مسیری که گذرانده، موفقیت ها و ناکامی ها، دیدگاه دیگران درباره آنها و مدل آهنگسازی شان باز می گردد. او درباره شیوه انتخاب نام آلبوم به نکته جالبی اشاره می کند: » همیشه در عنوان آلبوم هایمان تناقض وجود دارد Viva و Emptiness یا Great و Cold یا Dead End و Kings . نکته جالبی که درباره کاتاتونیا وجود دارد و آندرس نیز به درستی به آن اشاره می کند این است: آلبوم های کاتاتونیا را باید چندین بار شنید تا به درک درستی از آن رسید.
.
مرداد ماه 1391 – یزدان محمدجانی
.
.
امتیاز بدهید:
این مطلب را به اشتراک بگذارید در :
This entry was posted on 15 اوت 2012 by یزدان. It was filed under Album, Biography, Review و برچسبخورده با 2012, Dead End Kings, Depressive Rock, Doom Metal, Katatonia, Progressive.



عالی بود از نظر من ولی باید بیشتر و چندین بار گوش بدم البو و ولی از نظر من تا به حاال بهترین البوم کاتاتونیا
2006 – The Great Cold Distance هست که بدون شک تاثیر زیادی روی من گذاشت این البوم
15 اوت 2012 در 1:21 ق.ظ.
در مورد بهترین آلبومشون باهات هم عقیده ام رفیق
15 اوت 2012 در 1:42 ق.ظ.
دمت گرم سلیقه ها یکیه
15 اوت 2012 در 2:55 ق.ظ.
15 اوت 2012 در 3:03 ق.ظ.
YEEAAH! finally…thx Yazdan your blog is the only source for me to check out new albums, was afraid you’re about to miss Katatonia lol
15 اوت 2012 در 7:38 ق.ظ.
کاتاتونیا رو نمیشه به هیچ وجه از دست داد
15 اوت 2012 در 10:05 ق.ظ.
mad about The Racing Heart and Undo You
18 اوت 2012 در 11:07 ق.ظ.
The Racing Heart – Dead Letters are my favs so far
18 اوت 2012 در 1:25 ب.ظ.
سلام
خسته نباشید
آلبوم خوبی هست به نظر من
البته فکر کنم کمی صبر کنیم و کیفیت بهتر اون رو گوش کنیم بهتره
ولی به نظر من خیلی آلبوم قوی هست و مطابق معمول کارهای این گروه با موسیقی پر و پیمون و سنگینی
در مورد بهترین آلبوم نظری ندارم البته فعلان
ولی با دو بار گوش دادن به البوم به نظرم قوی اومد
ممنون برای این پست خوب
کمی حس کارهای قوی آناتما رو من داد و البته شخصی ست با اینکه تفاوت در سبک بیداد می کنه /
15 اوت 2012 در 9:04 ق.ظ.
هیچ ارتباطی بین این کار کاتاتونیا و آناتما پیدا نمی کنم. کارای اولیه گروه شاید شبیه کارای اولیه آناتما باشه. اون آناتمایی که در ایران معروفه اصلا شبیه کاتاتونیا نیست. ممنون از نظرت هادی جان
15 اوت 2012 در 10:02 ق.ظ.
هر چی میگذره داره بهتر و بهتر میشه. هم چنان Racing Heart عمیقا باهام همدردی داره میکنه. درست حسابی اجازه نمیده رو بقیهی قسمتای آلبوم تمرکز کنم.
15 اوت 2012 در 12:26 ب.ظ.
دقیقا کاتاتونیا رو هر قدر بیشتر گوش بدی بیشتر لذت میبری ازش. بیشرفا میدونن یه چیزی که خودشونم میگن
) ریسینگ هارت مثل ریدیولاگ اُ اس آی درگیر کننده است. قفل می کنه
15 اوت 2012 در 1:10 ب.ظ.
مرسی یزدان،من تا نقد آلبوم رو اینجا نخوندم آلبوم رو گوش ندادم ! مرسی از اطلاع رسانی به موقع،خیلی آلبوم خوبی بود واقعا
15 اوت 2012 در 5:26 ب.ظ.
خواهش می کنم . نظرت چی بود درباره این آلبوم . نسبت به آلبوم های قبلی ؟
15 اوت 2012 در 6:12 ب.ظ.
کارهای این گروه همیشه از تیغ انتقاد دور بوده و هنوزم هست ،تا به اینجا که گوش دادم نمیتونم بگم قطعا بهترین کار کاتاتونیا ست ولی از ابتدا و اولین آهنگ، خودشو با ویژگی ثابتش که حفظ قدرت کاریشه معرفی میکنه،هنوز میل و کشش به بیشتر گوش دادنش دارم،از صدای جوناس هیچی بعید نیست :دی
15 اوت 2012 در 6:34 ب.ظ.
آخ آخ صدای جوناس
16 اوت 2012 در 1:12 ق.ظ.
با سلام
از این آلبوم به واقع از دو تراک ambitions و the racing heart لذت بردم، بقیه تراک های آلبوم بوو حال هوای آلبوم قبلی داشت. اما یه نکته در مورد کاتاتونیا که گروه از سایر گروه ها متمایز می کنه منحصر بودن جنس موسیقیشون هست.
16 اوت 2012 در 2:16 ق.ظ.
100% و جنس صدای جوناس. بهتیرن ترک آلبوم به نظرت کدوم ترک بود؟ بهترین آلبوم کاتاتونیا رو کدوم آلبوم میدونی؟
16 اوت 2012 در 2:28 ق.ظ.
فکر می کنم خیلی واضح نوشتم که حسی که به آلبوم دارم تنها شبیه به آناتما هست
نه اینکه شباهت سبکی داشته باشد
همانطور که نوشتم عدم شباهت در سبک بیداد می کنه
16 اوت 2012 در 2:35 ق.ظ.
چرا میزنی آقا ؟
)
16 اوت 2012 در 3:31 ب.ظ.
نتد زیبایی بود واقعا لذت بردم دوست عزیز
16 اوت 2012 در 2:58 ب.ظ.
ممنون بابک عزیز
16 اوت 2012 در 3:31 ب.ظ.
نظرت درباره آلبوم؟
16 اوت 2012 در 3:31 ب.ظ.
albume ziba va dust dashtani bud. ba in vojood be nazaram game ru be jeloyi tooye karnameye KATATONIA nabuud! maseleyi ke baram kheili khoshayand nabud theme koli ahangha bud ke taghriban shabih be ham budan. vali dar majmu kare ghabele ghabuli bud: 7.5/10
17 اوت 2012 در 5:34 ق.ظ.
ممنون از نظرت. من شبیه تو فکر می کنم اما هنوز مطمئن نیستم! کاتاتونیا همیشه برام با زمان بهتر و بهتر شده . نمیدونم ! هنوزم حس می کنم بهترین آلبومشون همون 2006 بود
18 اوت 2012 در 2:04 ق.ظ.
سلام . من تازه آلبومو کامل گوش دادم. واقعا خوشحالم که هنوز هستن بندهایی که میتونی احساسات خودت رو تو موزیکشون احساس کنی و منتظرشون باشی. با توجه به سویدی بودن اونها و این که ویلسون پاش به سوید هم باز شده یکی از نگرانی های من اینه که بخان با استیون کار مشترک انجام بدن.
در مورد آلبوم خیلی زوده که نظر بدم ولی کاتاتونیا به نظر میرسه این روند صعودی خودش رو تو آلبوم هم دنبال میکنه. به نظرم آلبوم ترک به ترک به شدت زیباتر و دوست داشتنی تر میشه. نمیدونم این چینش آلبوم عمدی بوده و یا اصلن خود گروه این نظر رو داره یا نه.
به نظرم بعد از Building همه ترک ها واقعا عالی هستن. Ambition رو هم خیلی دوست داشتم.
از پست عالیت ممنون یزدان جان….
17 اوت 2012 در 2:04 ب.ظ.
چینش ترک های آلبوم نظر منو هم جلب کرده بود . اینکه با ترک روانی دد لترز تموم شد و … کاتاتونیا از معدود بند هایی ه که صدای جوناس ، موسیقیشون . ارت کاور هاشون و لیریک هاشون همه در راستای روحیات من حرکت می کنن . عالین اینا . تاریک و سرد
18 اوت 2012 در 2:06 ق.ظ.
یه سوال دارم؟ به نظرت این بند که ما واسه سرد و تاریک بودنش دوستش داریم
سرد تر شده؟ من فکر میکنم
و ضمنا تمام امید من به همین هستش که حداقل گرم تر نشده…..
و هر لحظه که میبینم همچنان این نوع موسیقی نفس میکشه. لذت میبرم
18 اوت 2012 در 9:54 ب.ظ.
من تو Dead Letters سرما و تاریکی رو رسما درک می کنم. مخصوصا تو لیریک ویدئوش. اگرم سردتر نشده باشن موسیقیشون به قول خودت گرم تر نشده و اینکه من حس می کنم تاریک تر از قبل شدن. حداقل لیریک ها اینو نشون میده. بودن بند هایی مثل کاتاتونیا واقعا به من و تو و امثال ما انرژی میده. انرژی دنبال کردن…
19 اوت 2012 در 1:17 ق.ظ.
درود؛
با بخش ابتدایی این نوشته یک مقدار مشکل دارم. اما یک جمله به چشمم خورد که بسیار باهاش موافقم. «کلیت» آلبوم مخاطب را راضی نگاه می دارد. اصلا انتظار قطعه شاهکار داشتن از کاتاتونیا یک انتظار بیهوده است. کاتاتونیا هیچ وقت قطعه شاهکاری نداشته. آنچه که موسیقی اون رو متمایز می کنه در حقیقت همین ساخت کلیت هاست. کلیت هایی که به خوبی پرداخت می شوند و شکل می گیرند.اصلا این که همه اجزای آلبوم در یک مسیر حرکت می کنند نشان از همین اهمیت دادن به کلیت ها است. کاتاتونیا در Dead End Kings هم مثل
و یک نکته! : به هیچ وجه نمیشه موسیقی کاتاتونیا رو از Tonight’s Decision به بعد Death doom دونست. بند از سال 1999 موسیقی اش تغییرات اساسی داشت. و سبکش به تلفیقی از Gothic doom و Alternative rock تبدیل شد.
سپاس فراوان از این نوشته های بسیار عالی.
17 اوت 2012 در 6:48 ب.ظ.
ممنون دوست عزیز
18 اوت 2012 در 2:07 ق.ظ.
عشق است صدای جوناس گوشه ون یه صبح تاریک،با سوز هوا departer و inheritance رو گوش میدی ، چی از این لذت بخش تره؟
29 نوامبر 2012 در 2:36 ب.ظ.
سرما و تاریکی و کاتاتونیا؟ لذت از این بالاتر وجود نداره
29 نوامبر 2012 در 3:17 ب.ظ.
بازتاب: The Best Albums of 2012 Part 3 « Psychedelia Music E-Zine