Steven Wilson – Grace For Drowning – 2011
.
کم پیش می آید برای آلبومی ماهها و سالها منتظر بمانم . وقتی موزیسینی با نبوغ و ابتکار و هوش موسیقیایی خود آنچنان شما را تحت تاثیر خود قرار دهد و شما را مسحور و مجذوب هنر خود سازد تحمل انتظاری طولانی منطقی ترین کار ممکن است . شما منتظر می مانید و سپس ماهها و سالهای پیش رو را با هنری ناب سپری می کنید . یک معامله نه چندان پایاپای و لذت بخش و صد البته پر سود برای شنونده . در مجموع امسال فقط منتظر انتشار دومین اثر انفرادی استیون ویلسون بودم . انتظار به پایان رسید . نابغه باز موسیقی ساخت و ما را به حال خودمان رها کرد . باور کنید از امروز صبح بی وقفه این آلبوم را گوش می کنم و لذت میبرم . استیون ویلسون با این آلبوم به دنیای جدید و عجیبی سفر کرده است . ما نیز در این سفر همراه او هستیم . سفری مدرن به گذشته های نه چندان دور . انگار با هواپیمای اختصاصی به قدیم پرواز کرده ایم . ایتدا کمی از آلبوم ، انتشار و یش از انتشار آن صحبت می کنم و سپس به خودم آلبوم خواهم رسید .
اطلاعات کلی
نام آلبوم : Grace For Drowning
تاریخ رسمی انتشار : بیست و ششم سپتامبر 2011
نام لیبل : ساب لیبل Kscope
تعداد دیسک : دو
زمان آلبوم : دیسک اول : چهل دقیقه ، دیسک دوم : چهل و سه دقیقه و پانزده ثانیه
تاریخ ساخت آلبوم : ژانویه 2010 تا جون 2011
تعداد تراک ها : دیسک اول : هفت تراک ، دیسک دوم : پنج تراک . در مجموع دوازده تراک . دلاکس ادیشن : شش تراک اضافه .
نسخه های مختلف انتشار آلبوم : سی دی و وینیل و Blu-Ray
موزیسین ها :
Nic France
Steve Hackett
Robert Fripp
Tony Levin
Nick Beggs
Trey Gunn
Theo Travis
Jordan Rudess
هنرمندان مسئول امور بصری :
Lasse Hoile : عکاس و کارگردان
Bettina Ejlersen : دستیار عکاسی
Carl Glover : کارگردان هنری
Ray Shulman : آوترینگ بلو-ری
ویلسون ، کمی پیش از انتشار
اگر بازه زمانی پیش از انتشار این اثر را که دومین اثر انفرادی استیون ویلسون است ، بازه زمانی بین اثر اول و دوم بدانیم بی درنگ به سال 2008 میرویم . سالی که اولین اثر انفرادی ویلسون منتشر شد . منتقدین همگی دید مثبی به آن اثر داشتند . اثری که به نظر من ویلسون را در خالص ترین شکل آن زمانش نشان میداد . ترانه های زیبا و اشعار زیباتری که با هم مجمموعه ای ماندگار را رقم زدند . سال بعد ویلسون با پورکیوپاین تری آلبوم The Incident را منتشر کرد . آلبومی با ویژگی ها و داستان های خاص خود . اگر علاقه مندید مصاحبه ویلسون را درباره آن آلبوم در دو قسمت ( قسمت اول و قسمت دوم ) بخوانید تا با داستان آلبوم کاملا آشنا شوید . سال 2011 ویلسون با آلبوم سوم بلکفیلد می آید و سال 2011 با دومین اثر انفرادی خود . در این میان سری آلبوم هایی تحت عنوان ریمکس و کاور ورژن منتشر شدند . سال 2010 ویلسون آلبوم آخر آناتما We’re Here Because We’re Here را میکس کرد ( مصاحبه های آناتما درباره آلبوم آخرشان را اینجا و اینجا بخوانید ) . ویلسون امسال نیز کار میکس آلبوم جدید Opeth یعنی Heritage را انجام داد . درباره آلبوم جدید Opeth بطور مفصل بخوانید : اینجا . فعالیت های زیاد این موزیسین فعال محدود به موارد اشاره شده نیست و ویلسون همکاری هایی با گروههای مثل OSI ، Orphaned Land و Paatos داشته است . لیست کامل همکاری های ویلسون را اینجا ببینید .
ویلسون – Grace For Drowning
اگر هنوز مصاحبه ویلسون درباره این آلبوم نخوانده اید همین الان آنرا در دو قسمت بخوانید – قسمت اول و قسمت دوم – ویلسون موزیسین فوق العاده فعالیست . هر جا که هنر ، موسیقی و دهه طلائی موسیقی یعنی دهه هفتاد باشد با احتمال خیلی زیادی منتظر حضور ویلسون نیز باشید . اما خود ویلسون فعالیت خود را در این دو سال کم می داند . او می گوید این آلبوم اولین موسیقی «استیون ویلسون» در این دو سال است پس از آلبوم The Incident پورکیوپاین تری . او می گوید آلبوم آخر بلکفیلد را اویو گفن نوشته نه او . می گوید اگر اولین اثر انفرادی وی را تاثیر و الهام از دهه هشتاد بدانیم آلبوم جدید را باید تاثیر و الهام و شاید به نوعی احیای مدرن دهه هفتاد بدانیم . ویلسون درباره نام آلبوم می گوید علیرغم پرسش بسیاری این عنوان به جف باکلی ارتباطی ندارد . پرسش گران این سوال به ذهنشان خطور کرده چرا که تنها آلبوم جف باکلی Grace نام داشت و جف باکلی در اثر غرق شدگی Drowning فوت کرد . اما ویلسون به مانند همیشه داستان خود را دارد . همانطور که بقیه کارهای او داستانی منحصر به فرد داشتند این آلبوم نیز داستان منحصر به فرد خود را دارد . عنوان آلبوم ارتباط مستقیم با داستان آلبوم دارد . داستانی که یک نقطه عطف دارد . آن نقطه عطف چیست ؟ ویلسون می گوید عنوان آلبوم از داستان مردمانی گرفته شده که تجربه های خیلی نزدیگ به مرگ داشته اند بویژه آنهایی که نزدیک بوده در اثر غرق شدن بمیرند . آنها پس از نجات می گویند : هنگامی که شما در حال غرق شدن هستین ، بعد از دست و پا زدن و مبارزه برای زنده ماندن به نقطه ای می رسید که تقریبا وارد یک مرحله از آرامش می شوید . آرامشی که تمام وجود شما را فرا می گیرد . این همان نقطه است . همان نقطه عطف . ویلسون به زیبائی این حالت آرامش قبل از مرگ را به حالت هایی از زندگی تشبیه می کند . وی می گوید همه ما در حال غرق شدن هستیم . زندگی نوعی غرق شدگی است . تدریجی و کمی طولانی . در نقطه ای از زمان شما حالتی از آرامش را تجربه می کنید . گویی این همان آرامش پیش از غرق شدگی است . او می گوید : من در این سن دیگر برایم مردم و نوع تفکرشان درباره من مهم نیست .
ویلسون می گوید باید برای این آلبوم وقت گذاشت تا بتوان آنرا عمیقا درک کرد . آلبوم دو قسمت دارد : Deform To Form a Star و Like Dust I Have Cleared From My Eyes و ویلسون می گوید باید برای هر قسمت وقت زیادی صرف کرد سپس به سراغ دیگری رفت . ویلسون قسمت دوم را تجربی تر و تاریک تر میداند . این تاریک تر بودن را به روشنی می توان درباره دیسک دوم Insurgentes نیز مشاهده کرد . انگار ویلسون در دیسک های دوم با آهنگ های کمتر ولی طولانی تر و تاریک تر قصد زدن ضربه نهایی را دارد . ویلسون می گوید باید غرق در این آلبوم شوید تا آنرا متوجه شوید وگرنه خیلی از چیزها را از دست خواهد داد .ویلسون این آلبوم را بزرگترین پروژه خود تا به امروز می داند و دلایل خود را حضور موزسین ها و سازهای مختلف می داند . حضور سازهای بادی چوبی تا گروه های کُر ، پاینو تا گیتار و نوازنده های جز تا راک می داند . استیون موفقیت گروه های راک دهه هفتادی را استفاده از المنت های موسیقی جز و ناکاملی نسبی موسیقی راک دهه هشتاد تا به امروز را فقدان کامل تاثیرات جز بر آن می داند . او این آلبوم را تلاشی برای بازگشت تاثیرات جز به پراگرسیو راک می داند . به همین دلیل از موزسین های جز استفاده کرد . او یاد نکردن گروه های راک از جز را شرم آور می خواند . وی جز را عامل نوآوری و شکوفایی موسیقی در دهه هفتاد میلادی می داند . او جز را عاملی اصلی در رسیدن موزیسین به رهایی می داند . با این تفاسیر این آلبوم تاثیرات شدیدی از جز و گروه هایی دهه هفتادی در خود دارد .
این آلبوم اثر بدیع است . تصاویر قبلی خود را از ویلسون کمی کنار بگذارید و با موسیقی جدید رو در رو شوید . خبری از موسیقی تاریک Insurgentes نیست ولی تاریکی به گونه ای دیگر خود را نمایان می کند . این آلبوم هم شبیه آهنگ هایی شبیه آهنگ های Insurgentes دارد مثل بخش هایی از Sectarian و آهنگ شاهکار ، بی نظیر و تاریک Index و هم آهنگ هایی دارد که شاید نمونه آنرا در کارهایی نخستین پورکیوپاین تری و King Crimson شنیده بودیم . تاثیر جز به شدت بارز است . مثل همیشه کارهای بصری آلبوم با Lasse Hoile بوده است . کارگردان و عکاس نابغه دانمارکی که ارتباط معنوی عمیقی با ویلسون دارد و حرف های ویلسون را نه در قالب نُت بلکه در قالب شات و فریم به زیبائی و تاریکی هر چه تمامتر میزند . قبل از انتشار این آلبوم 3 ویدئو از این آلبوم منتشر شد که از لینک های زیر می توانید آنها را ببینید . آلبوم را گوش کنید . چند بار و سپس با آلبوم به این سو و آن سو بروید و داستان خود را داشته باشید .
ویدئو ها و لینک های مرتبط
ویدئوی Remainder the Black Dog
sسلام» لينك دانلود نزاشتين؟ يا من نديدم؟ يا خواستين قانون كپي رايت رعايت بشه؟
24 سپتامبر 2011 در 10:49 ق.ظ.
آره لینک دانلود نزاشتیم که ما رو نبندن
24 سپتامبر 2011 در 1:06 ب.ظ.
چند بار آلبوم رو گوش کردم. چند تا ترکش فوق العاده بود. مخصوصا no part of me و Raider II. فقط اون جاهایی که یه مقدار به سمت جاز پیش میرفت رو خوشم نیومد.
راستی یه آدم خیر پیدا میشه که ترک Deform to Form a Star رو آپ کنه؟ ترک سوم از دیسک اول. توی فایلی که من دانلود کردم این ترک اجرا نشد و نتونستم بشنومش.
24 سپتامبر 2011 در 1:24 ب.ظ.
اتفاقن از بهترینای آلبومه بنظرم، یه میل بنویس اینجا اگه شد برات آپ کنم
24 سپتامبر 2011 در 1:49 ب.ظ.
در مورد اون ترک هایی که نداری انگار احسان میتونه کمکت کنه . در مورد ترک هایی که میرفت سمت جز باید بگم من خوشم اومد چون جز فیوژن دوس دارم . این آلبوم یه لول جدیدی از موسیقی ه . یجورایی میخواد این جمله معروف ما فیزیکدان ها رو نقض کنه : هیچ کمالی در عالم وجود ندارد !
25 سپتامبر 2011 در 1:01 ق.ظ.
عجب آلبومی!واوو
از حالا منتظر آلبوم محشر بعدی :دی
24 سپتامبر 2011 در 7:23 ب.ظ.
دقیقا :دی
25 سپتامبر 2011 در 1:03 ق.ظ.
یزدان جان بهت تبریک میگم ! این سه تا پست آخرت یک مانور خبری درست و حسابی حول یک آلبوم درجه یکی مثل Grace For Drowning بود .. کلا دستت درد نکنه عالی بود!
دیشب من و یکی از دوستان با وجود نازل شدن مصیبت های بسیار از جمله قطعی اینترنت بعدش قطعی وی پی ان و بعدش گیر دادن های بی خود آیتیونز که آی پی تون اشتراکیه ، نمیدم و اینا. به هر ضرب و زوری بود به صورت کاملا قانونی و البته چند برابر قیمت جهانی این آلبوم رو از آیتیونز دانلود کردیم .[پروسه دانلود حدود 6 ساعت ناقابل زمان برد] ولی بعد از گوش دادن آلبوم بود که کلا خستگی و اعصاب خردی دانلود از تنم خارج شد ، یک شاهکار استثنایی و عالی .
همه ی المان های موسیقی سر جاشون قرار گرفته اند، هوشیارانه به موسیقی جز نقب میزنه ، از متال، امبینت ، الکترونیکا و حتی بوگی ووگی استفاده میکنه ، زیرکانه به پاپ نزدیک می شه در عین حال آلبوم یک انسجام و پیوستگی کاملی دارد… و در عین حال رضایتت را کاملا بر می انگیزد! خب اینها همه از آدمی مثل استیون ویلسون بعید نیست… تعجب الکی هم ندارد!
بعد از اینهاست که آدم فکر میکنه یک آلبوم خیلی خوب ارزش بیشتر از اینها رو هم داره که آدم 6 ساعت از خواب و زندگی و اینها بیوفته!
یک چیز دیگه هم بگم … همراه آلبوم یک بوکلت بسیار خوشمزه هم بود که تقریبا دو برابر کل آلبوم حجم داشت و پر از عکسهای دسته اول لسی هویل بود که حسابی با فضای آلبوم سازگار بود!
24 سپتامبر 2011 در 8:28 ب.ظ.
اتفاقا دنبال اون عکسام ! و اینم بگم بین خودمون بمونه یه آرشیو خفن از عکسای مریضش دارم . احتمالا تو تورنتا میاد بعد از انتشار رسمیش . نتونستم گیر بیارم مزاحمت میشم سپهر
25 سپتامبر 2011 در 1:13 ق.ظ.
سلام،
خوشگلی 
دارین من در خدمتم (cyletech در جیمیل)
یزدان جان من تازه با بلاگت آشنا شدم. قبلاً بیشتر مزاحم سپهر (bmusic) میشدم ولی انگار دیگه دست کشیده البته از کامنت دیروزش پیداست هنوز تو نت فعالیت می کنه . خب جای شکرش باقیه. چطوری آقا سپهر؟ ما همو میشناسیم؟ فکر نکنم
بهر حال ، آقایون عشق موزیک مثل خودم مخصوصاً اینجور موزیک های خفن در خفن مخصوصاً راک خاطر جمع باشن من هر کاری از دستم بر بیاد برای موفقیتشون (اگر در همین زمینه فعالیتشون رو ادامه بدن) انجام میدم. علی الحساب میتونید یه بنر 140 در 110 تهیه کنید تا تو تمام پیج های آخرین پروژم قرار بدم.
لطفاً اگر سوالی ، چیزی ، مشکلی
25 سپتامبر 2011 در 2:45 ق.ظ.
اون دوستمون خبری ازش نشد من آپلود کردم تو مدیافایر آدرس بعد از مدیافایرشو میذارم اینجا که مشکلی پیش نیاد :
?cs6duadd463qfc1
26 سپتامبر 2011 در 11:02 ق.ظ.
بازتاب: Airbag – All Rights Removed – 2011 « Psychedelia Music E-Zine
اول از همه یزدان خسته نباشی ! خدا قوت ! :دی
در مورد این آلبوم باید بگم که ویلسون یکی از معدود موزیسین های این دوران که موزیکی میسازه که برچسب تمام اوریجینال میخوره بش ! وقتی برای اولین بار آلبومو گوش دادم از خودم بیخود شده بودم !
در مورد استفاده از ریتم ها جاز در آلبوم باید بگم که کار بسیار بزرگی انجام داده ! به طور مثال بریم سراغ گروهای دهه هفتادی که نامشون تو پراگرسیو جاودانه شد : پینک فلوید. کینگ کریمسون. ون در گراف جنریتون ، جنتل جاینت، الوی، و . . . تمامی این گروه ها عناصری از موسیقی جاز و کمی بلوز تو موسیقیشون حس میشه. آلبوم دارک ساید از پینک ، تمامی آلبوم های کی سی. آلبوم های ون در گراف یا جنتل جاینت که برچسب اکلکتیک پراگ دارن و خود مفهوم اکلکتیک اینو به ما میرسونه سکسیفن های دیک پری در موسیقی یا فلاور کینگز روین استالت و جناس رینگولد که هر دو فارغ التحصیل موسیقی جاز هستند ! تمامی این بزرگان سعی کردن در موسیقیشون جاز به کار ببرن و شاهد موفقیت چشم گیرشون در صحنه ی پراگرسیو بودیم ! بعضی از ترانه های پرکپاین تری ! اشاره به آلبوم ریکردینگز ! استیوپید دریم. سیگنیفای. اما این آلبوم جدا از اینکه الهامات اساسی از دهه هفتاد داره موسیقی بسیار مردنی هم داره که استاد موسیقی مدرن پراگ خود شخص شخیص ویلسونه ! و تصور کنین که این دو عنصر کنار هم قرار بگیرن ! این آلبوم بی شک یک مسترپیس حساب میشه ! و خوشحالم که در دوران ما فردی معنویت گرا و بسیار دارک و درون گرا مثل ویلسون هست که با موسیقیش روحیات مارو میسازه و شکل میده و یه جورایی مارو به دنیای دیگه ای میبره ! خوشحالم از اینکه آدم هایی هستن که موسیقیو موشکافانه میسازن و ارزش زیادی هم برای خود هم برای شنونده قائل میشن.
18 اکتبر 2011 در 1:11 ب.ظ.
امیدوارم ویلسون شخصیتت رو شکل نده و فقط یک الهام باشه واست ! این آقا اصلا تو کار معنویت و این حرفا هم نیستا ! :دی … من جز حل شده تو موسیقی مدرن ویلسون رو بسیار پسندیدم . خیلی زیاد با این آلبوم ارتباط برقرار کردم . فکر کنم حرفامو تو متن زدم به اندازه کافی
18 اکتبر 2011 در 5:37 ب.ظ.
فکر کنم گفتم روحیات !
) منظور من از معنویت اون معنویتی که فکر میکنی نیست (منظورمو بد گفتم) حق داری ! معنویتی که من ازش حرف میزنم یعنی اینکه آدم خود خود خودش باشه ! که ویلسون مطمئنم دقیقا موسیقیش انعکاس رفتار و روحیاتشه ! موسیقی یکی از عواملی هست که تو روحیه و احساس و روان آدم تاثیر میزاره ! دیگه ببین وقتی موسیقیش ویلسون باشه چی میشه !
20 اکتبر 2011 در 12:33 ق.ظ.
میدونم منظورت چی بوده . میخواستم یکم باهات شوخی کنم . کار بدی کردم ؟ :دی
20 اکتبر 2011 در 12:53 ق.ظ.
بازتاب: صفحه پیدا نشد « Psychedelia Music E-Zine
بازتاب: بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش پنجم « Psychedelia Music E-Zine