Opeth – Heritage – 2011
خب ! بالاخره میراث اُپث هم منتشر شد . میراث ( Heritage ) دهمین آلبوم استودیوئی گروه پراگرسیو دث متال سوئدی است که پس از سه سال از انتشار آخرین آلبوم استودیوئی شان توسط کمپانی معظم Roadrunner شانزدهم سپتامبر امسال روانه بازار خواهد شد . این آلبوم امروز در اینترنت قابل دانلود بود و به مانند همیشه آلبوم زودتر از موعد رسمی لو رفت . فاصله 3 ساله بین این آلبوم و آلبوم قبلی یعنی Watershed بیشترین فاصله زمانی است که بین آلبوم های اُپث تا به امروز در کارنامه هنری شان ثبت شده است . بعد از آلبوم Watershed گروه حدودا دو سال مشغول مراسم و اجراهای گوناگون در سرتاسر دنیا بود . این زمان بود که اکرفلت خواننده و گیتاریست گروه به مجله کلاسیک راک می گوید که بالاخره در حال نوشتن آلبوم جدید اُپث است .
اول دسامبر سال گذشته میلادی گروه اعلام کرد که آنها سی و یکم ژانویه 2011 به استودیوهای آتلانتیس/مترونوم در استکهلم سوئد خواهند رفت تا پروسه ضبط آلبوم را به همراه Jens Borgen مهندس و استیون ویلسون ایر چهره دنیای پراگرسیو شروع کنند . استیون ویلسون وظیفه میکس را در این آلبوم بر عهده گرفت و کار میکس اواخر ماه مارچ به اتمام رسید . بیست و پنجم ماه می عنوان آلبوم یعنی Heritage اعلام شد ، بیست و ششم جولای گروه اولین سینگل آلبوم را معرفی نمود . The Devil’s Orchadrd باغ شیطان اولین پرده از نمایش میراث اُپث بود . تنها چند روز پس از اعلام نام آلبوم ، کاور آرت آلبوم نیز مورد رونمائی قرار گرفت . این کاور آرت اثر گرافیست معروف آمریکایی تراویس اسمیت است . اسمیت برای طراحی کاور آرت های هوی متال شهرت دارد . وی سابقه همکاری با گروه های مشهوری چون Death ، Devin Townsend ، Katatonia ، Nevermore ، Anathema ، Soilwork ، Avenged Sevenfold و King Diamond را در کارنامه خود دارد .
میراث اُپث جدایی آنهاست از استایل موسیقی شان در گذشته . دو سینگل اولی که اکرفلت نوشت ژانری مشابه ژانر آلبوم Watershed داشتند ولی خیلی زود اکرفلت آنها را پاره کرد و دور ریخت ! . بعد از نوشتن ترانه The Lines In My Hands و صحبت با مارتین مندز ، اکرفلت تصمیم گرفت بقیه آلبوم را نیز در همین ژانر بنویسد . میراث اُپث Heritage ویژگی های موسیقی دث متال را دیگر ندارد . ترانه میراث از این آلبوم تحت تاثیر Jan Johansson پیانیست جز سوئدی و موسیقی فولک سوئدی نوشته شده است .
اکرفلت درباره این آلبوم می گوید : » این دهمین آلبوم یا نگاه ما خواهد بود . من باهاش حال می کنم . ما هممون باهاش حال می کنیم . در واقع حس می کنم من داشتم کم کم از 19 سالگی آماده ساخت این آلبوم میشدم . گاهی اوقات یکم اضطراب آور میشه مثل «گذشته» های تاریک اما در عین حال زیبا و خشن . البته از نظر من ! . گمون می کنم شما نیاز به درک عمیق تری از موسیقی ما دارید تا بتونید قدر این آلبوم رو بدونید . مشخصه که من چیزای خوبی راجع به البوم میگم چون خودم نوشتمش ، اصولا کل قطعه اما گمون می کنم باعث کمی تعجب بشه ولی مشخصا این سلیقه ای است که وجود داره . تاثیراتی که من از این آلبوم گرفتم اونقدر متفاوتن که دقیقا نمی تونم بگم این آلبوم چجوریه ! اگه بخوام با یه گروه دیگه مقایسه کنم اون گروه خودش اُپث ه ! اما با کارهای قبلیمون هم تفاوت داره . من سال گذشته خیلی از کارهای آلیس کوپر رو گوش دادم با این حال نمیشه گفت به No More Mr.Nice Guy شباهت داره . امیدوارم وقتی بهش گوش دادین خوشتون بیاد . «
یزدان محمدجانی
آلبوم همانطور که اکرفلت می گوید چیز جدیدی است ! رگه های موسیقی فولک سوئدی در آن دیده می شود . رد پای خیلی محو از کیبورد استیون ویلسون نیز دیده می شود . پراگرسیو هم حاکم بر آلبوم است . اکنون که این سطور را می نویسم برای بار دوم به آلبوم گوش میدهم . امیدوارم شما هم بشنوید و لذت ببرید . ضمنا باید تشکری ویژه از دوست خوبم هامون داشته باشم برای کمک به تهیه این مطلب .
.
لینک دانلود در قسمت نظرات
http://dl2-yazdankm.persiangig.com/opeth2011.txt
3 سپتامبر 2011 در 12:58 ق.ظ.
مرسی…ببینیم حاصل همکاری ولدمورت و هری پاتر اینبار چی از آب در میاد…
3 سپتامبر 2011 در 2:08 ق.ظ.
هری پاتر ؟ :دی بیخیال استیون شو
3 سپتامبر 2011 در 3:31 ق.ظ.
be joone khodam!ye ax mizaram too facebook faghat bekhand
4 سپتامبر 2011 در 4:30 ق.ظ.
4 سپتامبر 2011 در 4:40 ق.ظ.
دیشب بعد از 5 ساعت صبر برای دانلود این آلبوم واقعا خسته شدم و منتظر یک شاهکار بودم … اما انگار آلبوم خیلی خسته تر از من و ساکت بود ! این اولین چیزی بود که به نظرم اومد.
ترک های آلبوم به همدیگه شباهت بیش از حدی داشتن .
ترک های 5 و 6 و 7 جوری بودن که باید یک دقیقه صبر میکردی تا صدایی به هوشت بیاره .
البته به هیچ وجه آلبوم ضعیفی نبود, به گفته مایکل باید درک عمیق تری از موسیقی داشته باشیم تا قدر آلبوم رو بدونیم …. اما …. نمیدونم شاید باید بیشتر گوش کنم آلبوم رو … ساعت 6 صبح از خواب پریدم که بشینم آلبوم رو بازم بشنوم .
تاثیری رو که استیون ویلسون روی کار گروه گذاشته کاملا مشخصه !
3 سپتامبر 2011 در 6:57 ق.ظ.
تاثیر استیون اتفاقا به نظر من محو ه . خودم زیاد موسیقی فولک دوست ندارم این آلبوم هم پره فولک ه . حتی یه ترک فولکلور هم داره ! من نمی خوام رو آلبوم قضاوت داشته باشم ولی یبار بدون پیش زمینه ذهنی از اُپث و اون پراگرسیو دث متالش آلبوم رو گوش بده ببین چجوریا میشه به نظرت
3 سپتامبر 2011 در 11:42 ق.ظ.
شخصا کارای پراگرسیو دث اپث رو زیاد نمی پسندم , از نظر سبکی این آلبوم به Damntion نزدیک ترین شباهت رو داره .
ناخودآگاه آدم وقتی میخواد البوم رو گوش کنه کارای قبلی اپث رو به خاطر میاره و تغییرات زیادی رو متوجه میشه .
شاید این آلبوم رو یه گروهی مثل ریورساید منتشر میکرد خیلی هم عالی بود اما اپث یکم فرق میکنه داستانش .
وقتی سینگل The Devils Orchard منتشر شد واقعا منو داغون کرد !
به نظرم همه ترک های این آلبوم در یک سطح هستن به جز The Devils Orchard که یه سرو گردن بالاتره .
امیدوارم کارگردانی ویدیو این آهنگ هم مثل دو ویدیو قبلی اپث بر عهده Lasse Hoile بوده باشه .
3 سپتامبر 2011 در 12:35 ب.ظ.
بحث های جالبی بین طرفدارای گروه تو صفحات مختلف تو اینترنت در جریانه :
طرفدارای دث متال اپث اکثرا ( نه همه شون ) سرخورده شدن . طرفدارای پراگرسیوش کاملا راضی نشدن و یه سری از طرفدارا هم حرف اکرفلت رو به نوعی تایید می کنن و میگن باید آلبوم رو بارها و بارها گوش داد تا بشه درکش کرد .
دلیلت برای اینکه میگی اگه ریورساید این آلبوم رو منتشر میکرد خیلی هم خوب بود چیه ؟ و اینکه Lasse Hoile یه نابغه روانی تما عیاره . ویدئو های جدید استیون ویلسون بدون در نظر گرفتن ویدئوهای قبلی گواه توصیف منه
3 سپتامبر 2011 در 12:52 ب.ظ.
درسته من خودمم الان دارم سعی میکنم توی بحث ها شرکت کنم .
من هم اعتقاد دارم که باید بارها گوش کرد , آلبوم قوی هست اما خیلی متفاوت.
ریورساید یه مثال بود و اگه همچین آلبومی منتشر میکرد به کارهای قبلیش میخورد,
موافقم , ایشون یه روانی به معنای واقعیه .
همین سه تا ویدیو اخیر استیون ویلسون منو مریض کرده , عالین !
این چند روز آلبوم های زیادی لیک شدن جوری که هنوز فرصت نشده Dream Theater و Staind رو گوش کنم.
3 سپتامبر 2011 در 1:13 ب.ظ.
Staind که هیچ . گوش ندی هم ضرر نکردی . دریم تیاتر رو من دانلود کردم ولی گوش ندادم هنوز . از سینگل هاش خوشم نیومده بود قبلا . منتظر استیون باش
3 سپتامبر 2011 در 2:20 ب.ظ.
ممنون از راهنماییت . از آلبوم دریم تیتر دو ترک گوش کردم مثل همیشه خوب بودن اما چیزخاص و جدیدی نداشتن.
3 سپتامبر 2011 در 2:36 ب.ظ.
ای ول
ممنون
4 سپتامبر 2011 در 2:11 ب.ظ.
الان دارم برای بار دوم آلبوم رو می گوشم و هیچ چیز خاصی که منو به هیجان بیاره توش نمی بینم، یکم حوصلم هم این وسط سر رفته
5 سپتامبر 2011 در 10:21 ب.ظ.
اصلا و ابدا اونجوری که بعضی ها جو میدن شاهکار نیست . اصلا و ابدا . شخصا معتقدم اُپث هیچ وقت شاهکار نبوده و نیست ! اینا همش جوه !
6 سپتامبر 2011 در 2:35 ق.ظ.
لطف کن وقتی موسیقی بلد نیستی نظراتتو واسه خودت نگه دار
10 سپتامبر 2011 در 8:54 ب.ظ.
دوست عزیز بنده نظر شخصی ام رو درباره آلبوم در متن اصلی دخالت ندادم . تو کامنتا هم نه گفتم آلبوم خوبه نه گفتم بده . تعصب شما نسبت به اُپث باعث میشه که این گروه رو بهترین و تک تک آلبوم های این گروه رو شاهکار بدونین . خوب ! این نظر و عقیده کاملا برآمده و مبتنی بر احساس ه ! اونم احساس شما ! مطمئنا فهم موسیقی با احساسات شخصی فرق داره . ضمنا متهم کردن دیگران به نداشتن دانش موسیقی صرفا بخاطر اینکه سلیقه شون با ما متفاوته و نظرشون با نظر ما یکی نیست عین دگماتیزم ه !
10 سپتامبر 2011 در 11:25 ب.ظ.
من هیچ تعصبی به اپث نداشته و ندارم ولی وقتی کار به اونجا میرسه که تعین کننده درجه هنری گروه بزرگی مثل اپث میشی باید خدمتت عرض کنم که اول دو خط تئوری موسیقی و هارمونی و… بخون بعد نظراته کارشناسانتو جار بزن دوست عزیز من.اگر هم که شخصیه اینجا جای بیانش نیست!
6 اکتبر 2011 در 9:35 ب.ظ.
جواب شما رو قبلا دادم . دوباره نوشتنش کار بیهوده ایه . لطف کن دوباره بخونش . بدون تعصب فقط ! لطف کن نوع ادبیاتتو هم تصحیح کن .
7 اکتبر 2011 در 1:03 ق.ظ.
link remove shode braadar!
19 سپتامبر 2011 در 5:08 ب.ظ.
آره دیگه بخاطر کپی رایت بر میدارن لینکا رو
20 سپتامبر 2011 در 12:07 ق.ظ.
بازتاب: Steven Wilson – Grace For Drowning – 2011 « Psychedelia Music E-Zine
بازتاب: Airbag – All Rights Removed – 2011 « Psychedelia Music E-Zine
بازتاب: بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش اول « Psychedelia Music E-Zine
بازتاب: بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش اول « Psychedelia Music E-Zine