آلبوم پیشنهادی ژانویه 2012

.

Lacuna Coil – Dark Adrenaline

.

.

ششمین آلبوم استودیوئی بند گاتیک / آلترنیتیو متال ایتالیائی Lacuna Coil دقیقا همان چیزی بود که می خواستم ! اگر آدرنالین خونتان کم شده آدرنالین تاریک را به بدن بزنید ! این آلبوم 13 ترک دارد که شامل کاور Losing My Religion از REM نیز است . سایت های نقد نمره های خیلی خوبی به این آلبوم داده اند . به نظرم با یک آلبوم یک دست مواجه ایم . آلبوم هم دوست داشتنی است هم هیجان انگیز . آلبوم چند آهنگ خیلی خوب ! دارد مثل Upsidedown ، Trip the Darkness و My Spirit . ویدئوی آهنگ Trip The Darkness را می توانید از اینجا ببینید . سه آهنگ مذکور! را هم می توانید از لینکی که در قسمت نظرات قرار می دهم دانلود کنید .

.

.

Leonard Cohen – Old Ideas – 2012

.

.

.

لئونارد کوهن کانادایی احتیاج به هیچ گونه معرفی ندارد . شهرت جهانی این شاعر ، رمان نویس ، خواننده و ترانه سرا بیشتر بدلیل موسیقی اوست تا دیگر فعالیت های هنری اش . نام کوهن با تک لحظه ها و خاطرات ثبت شده مان گره خورده است .  در کشور خوذمان نیز این هنرمند طرفداران بیشماری دارد . طرفداران بسیار متعصب و وفادار . دوازدهمین آلبوم استودیوئی لئونارد کوهن ” ایده های قدیمی ” در حالی منتشر می شود که تاریخ انتشار آلبوم یازدهم به هشت سال قبل باز می گردد . آلبوم 10 ترک دارد و زمانی کمی بیشتر 40 دقیقه . در یکی از آهنگ ها با نام ” Show Me the Place ” پتریک ریموند لئونارد با کوهن همکاری کرده است .

.

.

لینک دانلود در قسمت نظرات

.

.

مجله اینترنتی موسیقی سایکدلیک را از راه فید و فیسبوک دنبال کنید

.

.

.

Best Songs of 2011

.

.

بدلیل استقبال شما از پست بهترین ترانه های سال 2010 ( اینجــــــا ) و فیدبکی که امسال از خودتون گرفتم تصمیم گرفتم انتخاب بهترین آهنگ های 2011 رو هم به خودتون واگذار کنم . لیست بهترین ترانه هاتون رو در قسمت نظرات با دیگران تقسیم کنید . در ادامه لیستی از 20 آهنگ رو مشاهده خواهید کرد که لزوما بهترین ترانه های سال گذشته نبوده اند ( حتی از دیدگاه خودم ) تنها یک پیشنهاد و یک لیست برای شنیدن هستند . همه آهنگ ها روی سرور پرشین گیگ آپلود شده اند ( لینک مستقیم ) . امیدوارم لذت ببرید . برای دانــــــلود آهنگ ها اینجا کلیک کنید .

.

.

لیست آهنگ ها به ترتیب حروف الفبا :

.

1. 3 Doors Down – Every Time You Go
2. Airbag – Light Them All Up
3. Cold – Wicked World
4. Collapse Under The Empire – The Silent Death
5. Destroyer – Chinatown
6. Draconian – The Drowning Age
7. E.Y.E. – Nostalgic
8. Hinkstep – Aldrig Mer
9. I am waiting for you last summer – Endless
10. Limp Bizkit – Gold Cobra
11. Maybeshewill – Critical Distance (Dark Dark Horse Remix)
12. Memories Of Machines – Before We Fall
13. Moby – The Broken Places
14. Mogwai – Get To France
15. Panic! At The Disco – The Ballad Of Mona Lisa
16. REM – Uberlin
17. Radiohead – Staircase
18. Red – Watch You Crawl
19. Steven Wilson – Index
20. The Devin Townsend Project – Fly
.

.

.

توضیح :

.

- گروه E.Y.E. یک گروه پُست / پراگرسیو راک ایرانی است که در دوبی فعالیت می کنند .

- ترانه سایلنت دث Collapse Under The Empire جز آلبوم آخرشان نبود و بصورت سینگل منتشر شد .

- آهنگ Aldrig Mer از گروه Hinkstep مطمئنا یکی از خراب ترین و روانی ترین کارهای 2011 است . در آن ملودی های شرقی موج میزند اوج این المنت های شرقی را هم بگذارید فارسی خواندن خواننده مرد آن بدانم .

- آهنگ Get To France موگوای هم جز آلبوم استودیوئی آخرشان نبود و در EP ارث دیویژن منتشر شد .

- آهنگ Maybeshewill از آن ریمکس هاست که از نسخه اصلی بهتر از آب در آمده است .

.

.

Albums Worth Listening To – 2011

.

.

Post-Rock / Post-Metal

.

.

*Shels – Plains of the Purple Buffalo

Circadian Eyes – Who We Were

Epic45 – Weathering

Explosions In The Sky – Take Care, Take Care, Take Care

E.Y.E – Empty Yard Experiment

Farewell Poetry – Hoping For The Invisible To Ignite

Hammock – Asleep In The Downlights

I Am Waiting For You Last Summer – I Am Waiting For You Last Summer

Kwoon – The Guillotine Show

Laura – Twelve Hundred Times

Long Distance Calling – Long Distance Calling

Man an Ocean – Scenes from another Day

Moonlit Sailor – Colors In Stereo

Obscure Sphinx – Anaesthetic Inhalation Ritual

OdeOnDreams – Kundalini

Our Ceasing Voice – When The Headline Hit Home

Russian Circles – Empros

Sleep Dealer – Shadows Of The Past

The Seven Mile Journey – Notes for the Synthesis

Tides from Nebula – Earthshine

Up-C Down-C Left-C Right-C ABC + Start – Calaveras

.

.

Progressive / Psychedelic / Space

.

.

Agents of Mercy – The Black Forest

Anathema – falling deeper

Beardfish – Mammoth

Cosmograf – When age has done its duty

From.uz – Quartus Artifactus

Monkey3 – Beyond the Black Sky

Neal Morse – Testimony 2

Ozric Tentacles – Paper Monkeys

Pendragon – Passion

Phideaux – Snowtorch

Riverside – Memories in My Head

Sean Filkins – War and Peace & Other Short Stories

Steve Hackett – Beyond the Shrouded

Sunchild – As Far as the Eye can See

Thomas Giles – Pulse

.

.

Alternative / Indie / Electronic

.

.

Bjork – Biophilia

Destroyer -  Kaputt > Click Here

Does It Offend You, Yeah? – Don’t Say We Didn’t Warn You

Moby – Destroyed

Radiohead – The King of Limbs > Click Here

R.E.M – Collapse Into Now

Snow Patrol – Fallen Empires

The Black Keys – El Camino

The Rosebuds – Louds Planes Fly Low

.

.

Ambient / Experimental / Avant-Garde / Neo-Classical

.

.

Bass Communion – Cenotaph > Click Here

Ólafur Arnalds – Living Room Songs

Nils Frahm – Felt

Yann Tiersen – Skyline

.

.

Dark Folk / Doom / Death / Thrash

.

.

Arch Enemy – Khaos Legions

Draconian – A Rose For The Apocalypse

Megadeth – TH1RT3EN > Click Here

Tenhi – Saivo > Click Here

.

.

Psy-Trance / Dub / Downtempo / Psychill

.

.

Asura – Oxygene

Entheogenic – Gaia Sophia

Hinkstep – Sunrise From The Treetops

Younger Brother – Vaccine

.

.

Pop / Folk

.

.

Adele – 21

Birdy – Birdy > Click Here

Bon Iver – Bon Iver

Kate Bush – 50 Words For Snow

.

.

Alternative / Industrial

.

.

Puscifer – Conditions of My Parole

.

.

Trip-Hop

.

.

Pati Yang – Wires and sparks

.

.

Rock / Soul / Reggae

.

.

SuperHeavy – SuperHeavy

.

.

بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش پنجم

.

.

بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش اول

بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش دوم

بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش سوم

بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش چهارم

.

.

3. Mogwai – Hardcore Will Never Die, But You Will

.

موگوای در پُست راک برای من مثل پینک فلوید است در پراگرسیو راک . گروهی به شدت تاثیر گذار و کار درست که پُست راک را به شیوه خود تعریف و تفسیر می کنند . دوستان اسکاتلندی ما از The Cure و Pixies تاثیر زیادی گرفته اند و بر گروه هایی چون Archive تاثیر گذارده اند . پُست راک عجیب و غریب موگوای با سایر پُست راک های مشهور فرق دارد اگر شباهتی هم دیدید شباهت آنها به موگوای است نه موگوای به آنها ! . در این گروه دیوانه ای به نام Stuart Braithwaite فعالیت می کند . چرا دیوانه ؟ شاید کنسرت های موگوای را دیده باشید . استیوارت با چشمانی باز  – که انگار بی خوابی مزمن آنها را اینقدر باز نگه داشته و او را کمی ترسناک می کند ! – و استایل خاص نوازندگی اش نقش یک روانی را بر روی صحنه تئاتر موگوای بازی می کند . او به روزنامه اکسپرس گفته بود : ” بیشتر مردم به بی کلام بودن آهنگ عادت ندارند . لیریک برای بعضی از آنها خوب و راحت است . فکر می کنم آنها دوست دارند با آهنگ بخوانند و وقتی نتوانند کمی ناراحت می شوند ” . هفتمین آلبوم استودیوئی موگوای شاید نکته جدیدی در کارنامه هنری شان برجای نگذاشته باشد اما همچنان یک کار سطح بالا در این ژانر محسوب می شود . نام ترانه ها و آلبوم های موگوای همیشه برایم جالب بوده . در این آلبوم ترانه ای با نام “ شما لیونل ریچی هستید” وجود دارد ، به نظر وقتی استیوارت مست بوده و لیونل ریچی را در فرودگاه میبیند به سمت وی می دود و این جمله را به زبان می آورد ! . ترکیب گیتار و پیانو و سینتی سایزر با امضای موگوای می شود یک موسیقی خاص . آن نوع موسیقی که به شما می گوید : خواننده را فراموش کن ، بیا و نویز را احساس کن . این آلبوم کاری نفس گیر است که خیلی ها آن ر با کارهای قدیمی موگوای مقایسه می کنند . از آن جنس موسیقی که کم ساخته می شود . شخصا معتقدم موگوای را باید کشف کرد ، خیلی ها هنوز موگوای را درک نکرده اندو شاید آیندگان بتوانند درک کنند که موگوای چه گوهر ارزشمندی است ! . ( راجع به این آلبوم اینـــــجا صحبت کرده بودم . اولین آلبومی که در سال 2011 در این وبلاگ معرفی شده بود )

.

.

2. Steven Wilson – Grace For Drowning

.

تقریبا سال گذشته میلادی منتظر انتشار این آلبوم بودم . ویلسون حداقل در این وبلاگ دیگر احتیاجی به معرفی ندارد . اولین آلبوم انفرادی اش Insurgentes یک شاهکار موسیقیایی در دو سی دی بود . یک روان گردان قوی . دومین آلبوم انفرادی ویلسون شباهت ها و تفاوت هایی با آلبوم قبلی اش دارد . این آلبوم آغشته به موسیقی Jazz است ! او بارها و بارها اذعان کرده که دوران طلائی موسیقی دهه هفتاد بوده است . همان دورانی که ویلسون تقریبا دهه دوم زندگی اش را شروع کرده بود . تاثیر شدیدی از آن مقطع حساس بر ویلسون به جا نمانده است . او با موسیقی دهه 80 بزرگ شد . تقریبا هر شنونده حرفه ای موسیقی شکی در این جمله ویلسون ندارد و دهه هفتاد را دوران طلائی موسیقی راک می داند . پس ویلسون Jazz را وارد پراگرسیو خود می کند به مانند دهه هفتاد . فیلم Midnight In Paris  وودی آلن را دیده اید ؟ انگار ویلسون کارگردان فیلم Grace For Drowning است و ما همچون شخصیت اول فیلم وودی آلن ( Gil – Owen Wilson ) . همراه با وودی آلن به دوران طلائی گیل بعنوان یک نویسنده ( دهه 20 میلادی ) می رویم و همراه ویلسون به دوران طلائی موسیقی ( دهه 70 میلادی ) سفر می کنیم . فرق اساسی آلبوم اول و دوم انفرادی ویلسون الهام گرفتن از دهه 80 و 70 است . اما این آلبوم شباهت هایی با دیگر کارهای ویلسون دارد . ویلسون باز هم داستانی را با آلبومش روایت می کند . داستانی از آنهایی که تجربه نزدیک به مرگ داشته اند . عنوان آلبوم نیز دقیقا از همین داستان گرفته شده است . برای من این داستان ها نشانه تمرکز ویلسون بر روی کار هنری اش است . او مدتی بر روی موضوعی تمرکز می کند و سپس نسخه ای صوتی و شخصی از آن موضوع منتشر می کند . هیجان انگیز است و البته تحسین برانگیز . این آلبوم در 3 سی دی منتشر شد و در هر سی دی ترک های فوق العاده ای گنجانده شده بود . به ویژه ترک Index که شخصا آن را بهترین ترک سال 2011 می دانم . درباره این آلبوم خیلی مفصل اینجـــــا صحبت کرده بودم . اگر می خواهید درباره آلبوم ، داستان و پروسه ساختش بیشتر بدانید مصاحبه ویلسون را بخوانید در دو قسمت : قسمت اول – قسمت دوم .

.

.

1. Airbag – All Rights Removed

.

انتظار ظهور یک گروه نئو پراگ به این خوبی از نروژ کمی سخت بود ، ولی خوب سخت بود ! گذشته ها گذشته ! اینجـــــــا گفته بودم نمی توان این آلبوم را بهترین آلبوم سال نامید ! اشتباه کرده بودم این آلبوم بهترین آلبوم سال از نظر من است . تاثیر پینک فلوید و پورکیوپاین تری بر موسیقی این گروه واضح است . دوستان نروژی ما هم همیشه به آن اذعان دارند و این دوست داشتنی است . ولی باور کنید آنها امضای خود را به ثبت رسانده اند . اتمسفرشان مهر ایربگ دارد . صدای Asle Tostrup یادآور صدای استیون ویلسون است و به نظر حتی در خوانندگی از ویلسون الهام گرفته است . آنچه موسیقی ایربگ را از گروههای مذکور جدا می کند تاکید بیشتر ایربگ بر احساس و فضای کمی رمانتیک در ترانه هایشان است . تقریبا مثل کاری که هموطنانشان در Gazpacho انجام می دهند . ترانه هایشان معمولا با تمپوی بالا شروع نمی شود و شامل جزئیات زیادی است . صدای Asle Tostrup کاملا با موسیقی ایربگ مچ می شود . بدون اغراق آنها یک آلبوم شاهکار یا حداقل آلبومی با چند ترانه شاهکار از خود به جا گذاشته اند . ترانه هایی که مخلوطی از پراگرسیو پینک فلوید و پورکیوپاین تری است با المنت های شوگیز . شما در ترانه Light Them All Up درگیر سولوی ویولا به سبک اروپای شرقی می شوید و در تاریکی آن قفل می شوید . آن آهنگ همچون سوهانی بر روی روحتان کشیده می شود اما انگار لذت بخش است . یکی از دوستان عزیز داستان این آهنگ را بطور کامل در گروه فیسبوک ما شرح داده بود : اینـــــــــجا . آلبوم با ترانه بی نظیر Homesick تمام می شود . انتخاب این آهنگ بعنوان حسن ختام آلبوم یک انتخاب بی نظیر بود . این آهنگ هر آنچه می خواهید به شما می دهد و سپس آلبوم تمام می شود . این همان لحظه ای است که بی درنگ دوباره سراغ آلبوم می روید ! 50 دقیقه موسیقی عالی منتظر شماست .

.

.

بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش چهارم

.

.

بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش اول

بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش دوم

بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش سوم

.

.

6. Collapse Under the Empire – Shoulders and Giants

.

اولین بار با یک ویدئو با این گروه آشنا شدم . ویدئوی آهنگ The Sirens Sound . تنها نبودم . با دوستی این ویدئو را میدیدیم و تا آخر ویدئو خیره به مانیتور مانده بودیم . پس از اتمام این ویدئو دوست عزیزم تا می توانست فحش و ناسزا نثارم کرد ! بله . این گروه چنان بازی مهیبی با روان شما انجام می دهد که چنین واکنش هایی بعید نیست . این گروه دو نفره آلمانی به نظرم از بهترین و فعال ترین گروه های پُست راک هستند که به زیبائی آن را با الکترونیک می آمیزند . به جرئت می توانم بگویم کار سطح پائین ندارند . برخلاف گروه هایی چون 65daysofstatic این گروه استاد تمام عیار تلفیق پُست راک و الکترونیک است . سینگل هایی که اینها منتشر می کنند بی نظیر است و شما را تا مرز جنون می برد . سینگل امسالشان The Silent Death کشنده است ، مرگبار است ، مجنون می کند . آن سینگل را بیشتر از کل این آلبوم دوست داشتم اما اشتباه نکنید آنها خط مشی شان تغییر نمی کند . شما عناصر مرگبار را در تمامی آثار این گروه می توانید مشاهده کنید . موسیقی اینها خیلی متوهم است از آن متوهم تر ویدئوهایشان است . پس هر وقت احتیاج به توهم داشتید Collapse Under the Empire را به عنوان یک گزینه روی میز بگذارید .

.

.

5. To Destroy A City – To Destroy A City

.

تابستان سال گذشته در شیکاگو تشکیل شد . با هدف ادغام الهامات از سبک های گوناگون ، استایل های گوناگون و صداهای گوناگون و یکپارچه کردن آنها با خروجی کاملا احساسی بصورت قطعات ترکیبی . این اولین آلبوم آنهاست و بشدت خوب است . اولین آلبوم یک قدم محکم در مسیر پُست راک بوده است . وقتی آلبوم را گوش می دهید دقیقا این ادغام سبک ها را هضم می کنید . امبینت خالص ، شوگیز خالص و گهگاهی الکترونیک . گاهی فضا بشدت امبیت و آرام می شود و گاهی ریتم ها ضربانی می شوند و سر به فلک می کشند . آنها بدنبال روزنه های جدیدی برای تعریف دنیای سراسر احساس خود هستند و به نظر آن روزنه ها را یافته اند . احساسات کاملا تاریک و سیاه تا خاکستری شان . فضا سازی ساختار شکن آنها شنونده را تحت تاثیر قرار می دهد . این آلبوم را پنجمین آلبوم دوست داشتنی سال گذشته خود انتخاب کردم چون اولین آلبوم این گروه نوپا بوده و بشدت عالیست . اگر این آلبوم سوم آنها بود در این رتبه در لیست من قرار نمی گرفت .

.

.

4. Apparat – The Devil’s Walk

.

از قدیم آلمانی ها خدایگان موسیقی الکترونیک بودند . کافی است برای روشن شدن مطلب یک مثال بزنم : Tangerine Dream ! گروهی متشکل از چندین غول موسیقی الکترونیک و گل سر سبد آنها Klaus Schulze کبیر . مردی که استیون ویلسون برایش غش می کند ! حال می رسیم به Sascha Ring موزیسین برلینی که با بند تکنفره اش Apparat مشهور است . کسی که با دنس و تکنو شروع کرد و سپس سوئیچ کرد روی امبینت !! و سپس الکترونیک . شاید هنوز وی را نشناخته باشید . ایشان همان شخصی هستند که با Modeselektor آلبومی تحت عنوان Moderat ( ترکیب آپارات و مودسلکتور ) منتشر کرده اند . سریال زیبای Breaking Bad را دیده اید ؟ ترک Goodbye کار مشترک ایشان و Soap&Skin است . چشم انداز الکترونیک مینیمال این آلبوم مسحور کننده است و کاملا مناسب یک روز ساکت و بارانی است . کافیست یک بار آلبوم را تجربه کنید ! مطمئن باشید دفعات بعدی نیز وجود دارند . این آلبوم یک تجربه عمیقا همه جانبه موسیقیایی است . این آلبوم تلاشی برای خلق یک صدای جدید نیست نمایشگاهی است از چگونگی خلق یک صدای جدید و چگونگی برقراری ارتباط با شنونده .

.

.

بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش سوم

.

.

بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش اول

بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش دوم

.

.

9. Grails – Deep Politics

.

این آمریکائی ها افراد عجیب و غریبی هستند . موسیقی هیپ هاپشان گوش دنیا را کر کرده . متخصص در تولید زیبارویانی با نام مستعار هنرمند و موزیسین هستند . MTV شان ذائقه عمومی دنیا را به گند می کشد ولی پُست راک قَدَر و با شکوهی دارند . هر چه موسیقی پاپیولارشان هرزه است موسیقی غیر پاپیولارشان معرکه است . یکی از همین گروههای معرکه Grails است . آلبوم آخر آنها سیاست های ژرف بیش از هر چیزی به خودشان نزدیک می شود و آنها را وارد یک مرحله جدید می کند . راک ساوند این آلبوم را خیره کننده می خواند . آلبوم عجیبی است . ویالن در بعضی آهنگ ها تم شرقی خوشمزه ای به آهنگ ها می دهد . فضاسازی سنگین و مرموزی بر آلبوم حاکم است . فیلتر تعبیر جالبی از این آلبوم ارئه می دهد : “هسته مرکزی یک جشن صوتی” . پیچفرک این آلبوم را غنی ترین کار Grails تا به امروز دانسته . بعد از آهنگ Deep Politics فضای آلبوم تغییر می کند . بعضی از سایت های نقد عناصر سینماتیک آلبوم را قابل مقایسه با عناصر سینماتیک کارهای پینک فلوید دانسته اند ( کمی به نظرم اغراق کرده اند ) . فضاسازی عجیب و غریب و سنگین آلبوم تلفیقی از سایکدلیک راک ، اسپیس راک ، پُست راک و اندکی فولک است . وقتی آلبوم را تجربه می کنید و سایه سنگین فضاسازی را حس می کنید متوجه می شوید که توصیف موسیقی این آلبوم کمی سخت تر از معمول است . حتی گاهی اوقات کاملا شبیه به موسیقی متن فیلم می شود . منتها از نوع تاریکش . برای توصیف این آلبوم در یک کلام می توان از کلمه “تکان دهنده” استفاده کرد .

.

.

8. M83 – Hurry Up, We’re Dreaming

.

وقتی موسیقی و فیزیک تلفیق می شوند زیباترین لحظات زندگی من رقم می خورند . حتی اگر گروهی مثل M83 نام خود را از نام کهکشانی مارپیچی در عالم بی انتهای کهکشان ها و خوشه ها وام گرفته باشد . همین تلفیق اندک فیزیک و موسیقی نیز برایم لذت بخش است . بجنبید ، می خواهیم بخوابیم ! . کاور آلبوم دو کودک را روی تختی در هنگامه شب نشان می دهد . چهره این دو کودک این جمله ها را فریاد می زند : بجنبید ، می خواهیم بخوابیم ! یکی از بهترین های دریم پاپ ، شوگیز های امسال همین آلبوم است . آلبومی که الکترونیک غالبی دارد ، دریم پاپ روانی دارد ، شوگیز اشکاری دارد و موج نوی پنهانی دارد . آلبوم داستان خارق العاده ای است از موجودات بیگانه ، ارواح و کودکان از زبان هنرمندی با استعداد . آلبومی کاملا در خور توجه . پیچفرک 9.1 از 10 به این آلبوم می دهد و آنرا بهترین کار M83 می خواند . گونزالز فرانسوی مخلوطی از نوستالژی ، مالیخولیا و شادی به شما ارائه می کند . لورا استدوراس آلبوم را خیره کننده می داند . این آلبوم همچو ساوند ترک انتهای دنیا یا ابتدای یک دنیای جدید است . در دنیای M83 احساسات قبل از منطق خود را نمایان می کنند .

.

.

7. Blueneck – Repetitions

.

گروههای بریتانیائی یک خاصیت عجیبی دارند . شما وقتی به یک گروه بریتانیایی گوش می دهید می توانید با درصد اطمینان بالایی حدس بزنید که آنها بریتانیایی هستند . نمی دانم آن خاصیت چیست و چه نام دارد اما من نام هنر ذاتی بر آن می گذارم . موسیقی Blueneck انبوه است و در عین حال شکننده ، سرد است و در عین حال آرامش بخش . موسیقی Blueneck پر است از تناقض . تناقضاتی لذت بخش و نه گیج کننده . موسیقی حماسی آنان اتمسفر عمیق سینماتیک آنان را ارائه می کند و شنونده را به اعماق احساسات خود می برد . فضای آلبوم بطور شگفت انگیزی غمگین است . صدای دانکن اتوود مملو از غم است ، غمی همراه با آرامش ! آنها حتی در خوانندگی نیز دو عنصر متضاد را با هم منتقل می کنند . باید دهان به تحسین گشود . پست راک با کلام Blueneck تاثیر زیادی از بزرگان سبک گرفته : Mogwai ، Sigur Ros ، Godspeed You! Black Emperor ، A Silver Mt. Zion و Explosions In The Sky . موسیقی آنها نو نیست اما آنها آنرا در بهترین حالت تحویل شنونده می دهند . از نکات بارز موسیقی غم انگیز Blueneck ترکیب جادوئی ویالن سل و پیانو است . با این آلبوم درک جدیدی از مالیخولیا داشته باشید . زنده تر و تاریک تر از گذشته !

.

.

بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش دوم

..

.

بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش اول

.

.

12. Memories Of Machines – Warm Winter

.

به گمانم اینجا اولین وبلاگ پارسی زبان است که خبر انتشار این آلبوم را منتشر کرد و بیوگرافی کاملی از این سوپر گروه ارائه داد . اگر یادتان باشد گفته بودم که معمولا سوپر گروه ها موفقیت گروه های اصلی اعضای خود را بدست نمی آورند . از تیم بونس گفتم . یکی از دو ستون No-Man . او در No-Man با استیون ویلسون آهنگ ساخته . از جانکارلو ارا گفتم . مردی که مرا با سولوهای گیتارش زجر می دهد . مردی که با نت احساس را با بازده 100% انتقال می دهد . مردی که شاید روزی یکی از دلایل مرگ من بر اثر ترشح زیاد دوپامین ناشی از به اوج رسیدن های مکرر در ملودی هایش باشد . جانکارلو ارا در Nosound وظیفه خطیر روانی کردن مخاطب را برعهده دارد . با این مقدمه طولانی تکلیف مشخص است که با چه آلبومی روبرو هستیم . نکته منفی آلبوم به نظر من آرت راک مورد علاقه تیم بونس است . هیچ وقت نتوانستم با صدای او ارتباط برقرار کنم . این مرد بیش از حد خسته کننده است ! متاسفانه ( به نظر من البته ) آرت راک تیم بونس غالب است بر تم موسیقیایی جانکارلو ارا . شکی ندارم که اگر تم آلبوم 50-50 بین ایندو تقسیم میشد جنون وارده ! صدمات بیشتری از آلبوم حاضر اعمال میکرد ! با این حال در بعضی ترانه ها همچون ترانه بی نظیر Before We Fall جانکارلو ارا با آن گیتار دوست داشتنی اش همه کار می کند . بالا می برد، به پرواز در می آورد ، این سو و آنسو پرتتان می کند . اولین آلبوم این سوپر گروه کاری قابل تامل از آب درآمد باید منتظر ماند و دید در آینده ارا زورش به بونس می چربد یا که نه ! .

.

بونس درباره این آلبوم می گوید : “موسیقی آلبوم نیز مابین هارمونی های بلند همراه با سولوهای قوی ، قطعات امبینت کوتاه و موسیقی دلنشین آکوستیک تغییر می کند . موسیقی آلبوم ارتباطی قوی با گذشته  Nosound و No-Man دارد . ترکیبی ازسبک های Art Rock ، Ambient ، Chamber Classical و Dream Pop  . خارج از بحث سبک آلبوم ، شاید بیشترین چیزی که در موسیقی پروژه ما شنیده بشود ، تاثیر راک دلنشینی است ( مخصوصاً پینک فلویدِ دهه 1970) که در پس زمینه موسیقی آلبوم شنیده میشود . از ابتدای ژانویه 2011 واکنش های اولیه نسبت به پایان کار ، همانطور که انتظار داشتیم مثبت بوده است . قرار داد جدیدی با کمپانی آلمانی Mascot در حال امضاء شدن است و برای انتشار آلبوم نیز در اواسط ماه مِی 2011 توافق صورت گرفته است .”

.

.

11. Lunatic Soul – Impressions

.

ماریوژ دودا . این اسم تا 10 سال پیش ناشناخته بود . امروز برای عده کمتری از طرفداران موسیقی ، آنهایی که موسیقی مفهومی خوراکشان است آنهایی که پراگ بازند ! نماد است . نماد ابر چهره پراگرسیو لهستان . اغراق نیست اگر بگوئیم از ابر چهره های پراگرسیو نسل جدید . او را با Riverside می شناسید . پروژه انفرادی جناب دودا Lunatic Soul کمی با پروژه اصلی اش فرق دارد . این آلبوم سومین آلبوم وی در قالب این پروژه انفرادیست . آلبوم اول روح دیوانه ( آلبوم سیاه ) نام داشت و به گمانم بهترین آلبوم از مجموعه کارهای Lunatic Soul است . آلبوم دوم روح دیوانه دو ( آلبوم سفید ) نام داشت و سال 2010 منتشر شد . درباره آلبوم دوم قبلا صحبت کرده ام . فضای دو آلبوم اول با رنگ کاور آرتشان بخوبی نمایش داده شده است . اما آلبوم سوم Impressions . همانطور که قبلا بیان کرده ام این آلبوم را بطور مفهومی مکمل دو آلبوم نخستین دانسته اند پس می بایست این سه را به مانند کارهای ریوساید سه گانه بدانیم . حرکت دودا به سمت امبینت ( دارک امبینت ) تحسین برانگیز است . من عاشق این نوع سوئیچ ها هستم . آلبوم غریب است و کمی مرموز . ترانه ها بی کلامند و با ریتم فریاد می کشند . دودا با خلق این آلبوم رویایی سناریوی جدیدی می نویسد که شاید سکانس های پایانی این سه گانه باشند . دقیقا بخاطر دارم که این آلبوم مرا مجنون کرده بود . آلبوم این قدرت را دارد که تا مدتی شما را قفل خود کند ! دو ریمکس از کارهای قبلی نیز در آلبوم گنجانده شده است . شخصا ریمکس آهنگ Summerland را از نسخه اصلی بیشتر دوست داشتم . در پایان باید گفت روح دیوانه بار دیگر به تلاطم در آمده است و در سکوتی غریب و تاریک فریاد می کشد .

.

.

10. Kauan – Kuu..

.

نمی دانم Kauan را می شناسید یا نه . Kauan زائیده افکار موزیسین همه فن حریف روسی Anton Belov است . او همیشه در حال تغییر یا بهتر است بگویم تکامل است . فکرش شاید کمی سخت باشد که موسیقی امروز Kauan ابتدا فولک بلک متال بوده سپس به فولک دوم تغییر یافته و در نهایت تبدیل شده به یک تجربه موسیقیائی نفس گیر دیگر . آلبوم Kuu سفری است با 4 ترانه به قلمرو امبینت ، فولک ، دوم و پست راک/متال . مدت زمان آهنگ ها زیاد است و 3 تای آنها بالای 10 دقیقه اند با این حال ساخت هوشمندانه و شیفت های به جا روی اتمسفرهای مختلف مانع از خسته شدن شنونده می شود . صدای عبوس و با شکوه Belov باعث می شود Kuu یک مالیخولیایی دلپذیر و قابل لمس باشد . ترکیب عجیب و غریب پیانو ، ویالن ، کیبورد و گیتار بسیار زیبا انجام شده و تحسین های زیادی را برانگیخته است . در واقع برای من Kuu همچون نمایشی است سراسر عمق و زیبائی با کارگردانی Anton . صدای جدی Anton با آن عطر افسرده اش را خواننده زن می خواهد گرم کند . به نظرم این آلبوم با شکوه درونگرا ترین و خصوصی ترین آلبوم Kauan است .

.

.

بهترین های 2011 از نگاه مجله موسیقی سایکدلیا – بخش اول

15. We Made God – It’s Getting Colder

.

اگر موسیقی پاپ مثل نگاه کردن به منظره بیرون در یک روز آفتابی از پشت پنجره سرنشین باشد موسیقی We Made God مثل راندن یک مانستر تراک در طوفان است . خشن و پر از آدرنالین که با آرامش گاه گاه طوفان را در هم می شکند . WMG ایسلندی است و سخت است که با گروهی از آن کشور آشنا شویم و ناخودآگاه یاد Sigur Ros نباشیم . آنجایی که WMD آرام می شود می توان تاثیر Sigur Ros را مشاهده کرد و آنجا که می خروشد شخصا یاد Deftones می افتم . سبک این آلبوم پست متال یا المنت های پست هاردکور است . فضای ترانه ها غمگین ، تاریک و سرد است . وقتی به این آلبوم گوش می دهید انزجار و خشم از یک سو ، یاس و درماندگی از سوی دیگر با هم به سراغتان می آیند . انتخاب نام آلبوم هوشمندانه بوده و خود گویای داستان جاری در آلبوم است . اگر پست متال ملودیک را می پسندید این آلبوم را تجربه کنید . آلبوم شاهکاری نیست اما به شدت ارزش شنیدن دارد .

.

.

14. The Devin Townsend Project – Ghost

.

همیشه اولین تصویری که با شنیدن اسم Devin Townsend به ذهنم میرسید تصویری بود از او با دهانی کاملا باز ! در حال فریاد زدن و نوع خاص گیتار نوازی اش . این موزیسین اکستریم متال در آلبوم انفرادی اش Ghost نرم ترین و آرامترین کار خود را ارئه میدهد . خبری از اکستریم متال که نیست هیچ او وارد عرصه امبینت و موج نو نیز می شود . سازهای غالب می شوند گیتار آکوستیک، سینتی سایزر و فلوت ! فریاد و جیغ جای خود را به زمزمه و نجوا می دهد . Devin Townsend جایی عنوان کرده که این آلبوم ملو ترین و زیباترین اثر او تاکنون بوده است . این آلبوم نوعی شهامت و آرامش را با هم درخود دارد . آرامش امبینتی ، فضاسازی و المنت های موج نو و چارچوبی پراگرسیو وقتی با جسارت عبور از اکستریم متال جمع بسته می شوند پارادوکسی شیرین را نصیب شنونده خواهند کرد . صدای خواننده زن همچو سازی مجزا ایفای نقش می کند . انتخاب نام و کاور آلبوم به نظرم با دقت انجام شده است . خلا و خلسه در آلبوم موج میزند . انگار وقت آن است که آنهایی که به روح اعتقادی ندارند به آن ایمان بیاورند ! موسیقی مواج و سیال این آلبوم همچو پرواز یک روح است در جایی میان آسمان و زمین . معلق و رها . این آلبوم برای من خاطره انگیز، رویایی و آرامش بخش بود و بعضی از ترانه ها مرا یاد   Tangerine Dream و Anathema می انداخت .

.

.

13. Opeth – Heritage

.

دهمین آلبوم استودیوئی اُپث دو نقد کاملا متفاوت به خود دید . طرفداران اُپث، آنهایی که مسحور پراگرسیو دث متال آنها بودند اکثرا با این اثر ارتباط برقرار نکردند . آنهایی که پراگرسیو راک اُپث را می پسندیدند ، اکثرا با این آلبوم ارتباط برقرار کردند . این آلبوم که توسط استیون ویلسون میکس شد اثری است پراگرسیو با تاثیر پذیری از موسیقی فولک سوئدی بویژه پیانیست جز سوئدی Jan Johansson . اکرفلت از این آلبوم راضی است و معتقد است زمان نیاز است تا قدر آلبوم دانسته شود . بوضوح افزایش شدت همکاری های وی و ویلسون بر روی سبک موسیقیایی اُپث تاثیر گذاشته است . بعنوان کسی که هیچ وقت طرفدار درجه یک پراگرسیو دث متال اُپث نبوده ام با این آلبوم ارتباط خوبی پیدا کردم . خیلی ها این آلبوم را یک اثر شجاعانه دانسته اند . این آلبوم یک اثر دوست داشتنی ، بی پروا و مواج است . از دست دادن آن تقریبا حرام دانسته شده است !

.

The Best Albums of 2011

دسامبر – دوازدهمین و آخرین ماه میلادی -  زمان جمع بندی و مرور اتفاقات سال پشت سر گذاشته شده است . وبلاگ ها و وبسایت و مجله های موسیقی معمولا بهترین ها و بدترین های سال رو انتخاب می کنند و مخاطبان این رسانه ها بدین گونه با پشنهاداتی فشرده و معمولا مفید روبرو می شوند . متوجه می شوند چه آلبوم هایی گل کرده اند و کدامشان حرف خاصی برای گفتن نداشته اند . یک نکته اینجا پنهان می ماند و آن این است که همه این نقد ها و پیشنهادات به سلیقه نویسنده برمیگردد بنابراین ممکن است بدترین آلبوم سال از نظر نویسنده یک وبسایت جز بهترین های سال شما باشد . از این رو انتخاب بهترین های سال در Psychedelia Music E-Zine با اکثر رسانه های مشابهش تفاوت دارد . به قول خارجی ها یوزر-بیسد است . خوانندگان ما – بله خود شما – بهترین ها را انتخاب می کنید . این نوع انتخاب چند برتری نسبت به نوع معمول دارد و آن این است که شما با لیستی از بهترین های سال در سبک های مختلف آشنا می شوید و آذوقه شنیداری تان تا مدتی پر می شود . ممکن است همین آذوقه مسیر شنیداری شما را به کل تغییر دهد . این ایده من سال گذشته به شدت مورد توجه شما قرار گرفت و مرا مطمئن ساخت که امسال نیز بهترین های سال را به خودتان واگذار کنم . پس دست به کار شوید ، در قسمت نظارت همین پست منتظر شما هستیم . بهترین های سال را با دوستان خود در Psychedelia Music E-Zine شریک شوید . این پست را به دوستانتان نیز معرفی کنید . 

.

.

توضیح :

.

1. آلبوم های و سینگل های 2011 که در این وبلاگ منتشر شده اند را می توانید از این لینک ببینید .

2. دقت کنید آلبوم هایی که نام می برید می بایست سال انتشارشان 2011 باشد .

3. هیچ محدودیتی در ارائه لیست وجود ندارد چه از لحاظ سبک و چه از لحاظ تعداد آلبوم های موجود در لیست . فقط دقت کنید که آلبوم های ایرانی و آلبوم های غیر ایرانی در سبک های رپ و هیپ هاپ و مشتقات اینها را معرفی نکنید .

4. مانند سال گذشته می توانیم بهترین آهنگ های 2011 را نیز انتخاب کنیم . در کامنت هایتان بگوئید با یک مطلب جداگانه درباره بهترین آهنگ های سال موافقید یا نه .

5. یکی از دوستان پیشنهاد بدترین های سال را در چند مطلب قبل مطرح نمود . در کامنت هایتان نظرتان را درباره یک مطلب مستقل درباره بدترین ها عنوان کنید . اگر تعداد زیادی از شما ابراز اشتیاق کنند مطمئنا چنین مطلبی را چند روز دیگر بر روی وبلاگ خواهیم داشت .

6. عکس بالای این نطلب طراحی دوست عزیزم میثم اسماعیل پور است .

.

.

.

مجله اینترنتی موسیقی سایکدلیک را از راه فید و فیسبوک دنبال کنید